سامسونگ نخستین گوشی هوشمند خود با لبه‌های خمیده را در سال ۲۰۱۵ معرفی کرد، و از آن پس این ویژگی را در تمام پرچمدارن خود از جمله آخرین دستگاه این شرکت یعنی گلکسی نوت ۹ استفاده کرده است. اما صفحه نمایش یک نقطه ضعف در این گوشی‌ها به شمار می‌رود و گوریلا گلس‌های خرد شده در میان صاحبان گوشی‌های هوشمند سامسونگی نیز چیز غیر معمولی نیست.

    بر اساس پتنت ثبت شده جدیدی در WIPO (سازمان جهانی مالکیت معنوی)، شرکت کره‌ای تصمیم گرفته است تا این موضوع را خود به دست گرفته و پوشش الوفوبیک (چربی گریز) خود را که بر روی گوریلا گلس اعمال می‌شود، بهبود ببخشد.

    در حال حاضر سامسونگ از از پوشش‌های الوفوبیک استاندارد بر روی گوشی‌های هوشمند خود استفاده می‌کند، که از گوریلا گلس ۵ در پنل جلو و پشت دستگاه محافظت می‌کند. از آنجایی که پوشش الوفوبیک اثرات به جای مانده از تماس انگشتان دست را نیز از بین می‌برد، استفاده از ماده خود ترمیم شونده حتی می‌تواند با گذشت زمان، تجربه‌ای بهتر را نیز به ارمغان بیاورد.

    پوشش خود ترمیم شونده حتی ممکن است راه حلی برای صفحه نمایش‌های انعطاف پذیر باشد. ما مدتهاست که خبرهای متفاوتی را در مورد گوشی انعطاف پذیر سامسونگ گلکسی X شنیده‌ایم، اما آخرین اطلاعاتی که از کره جنوبی ارائه شده است حکایت از معرفی این گوشی در اوایل سال ۲۰۱۹ به عنوان یک سری دیگر از پرچمداران این شرکت در کنار گلکسی نوت و گلکسی اس دارد.

    نظر شما در مورد این پتنت چیست؟ نظرات و سوالات خود را در بخش دیدگاه‌ها با ما در میان بگذارید.



    سامسونگ مدتیست که در حال کار بر روی مودم ۵G خود بوده است و برای اولین آن را در CES سال جاری رونمایی کرده بود. امروز، این شرکت رسما محصول نهایی را رونمایی کرده و آن را Exynos 5100 نامیده است. این اولین مودم ۵G شرکت است و با استانداردهای ۳GPP مطابقت دارد. برای جزئیات بیشتر در ادامه با آلفا باکس همراه باشید.

    مودم Exynos 5100 همانند مودم موجود در چیپست Exynos 9810 که در نوت ۹، گلکسی اس ۹ و ۹ پلاس استفاده شده است، بر پایه تراشه‌های ۱۰ نانومتری ساخته شده و از شبکه‌های قدیمی مانند ۲G GSM/CDMA، ۳G WCDMA، TD-SCDMA، HSPA و ۴G LTE پشتیبانی می‌کند.

    اما مهمترین نکته این است که این مودم یک سخت افزار با پشتیبانی کامل از شبکه ۵G است که طیف Sub-6GHz و mmWave را که توسط ۳GPP (نسل سوم همکاری پروژه) تعریف شده است، پشتیبانی می‌کند. این بدان معنی است که این تراشه می‌تواند به سرعت تئوری تا ۲ گیگابیت بر ثانیه با استفاده از فرکانس sub-6GHz و حداکثر ۶ گیگابیت در ثانیه در بستر mmWave دست پیدا کند. این یعنی دست یابی به سرعت انتقال ۵ برابری با استفاده از تنظیمات Sub-6GHz و mmWave 1.7 نسبت به نسل پیشین.

    این یک پیشرفت بزرگ برای کاربر نهایی به شمار می‌رود و همچنین کمک می‌کند تا برخی از فناوری‌های پیش بینی شده مانند IoT (اینترنت اشیاء)، هولوگرام، فیلم‌های با وضوح بالا، واقعیت افزوده، و فناوری خودران برای ماشین‌ها، با سرعت بالاتری به وقوع بپیوندند.

    و خبر خوب اینجاست که سامسونگ قول داده تا این تکنولوژی را تا پایان سال ۲۰۱۸ برای مصرف کنندگان خود ارائه کند.

    شما آینده دستگاه‌های هوشمند با فناوری ۵G را چگونه پیش بینی می‌کنید؟ لطفا نظرات و سوالات خود را در بخش دیدگاه‌ها با ما در میان بگذارید.



    بر اساس پیش‌بینی یک کارشناس، احتمال دارد خودرو اپل، موسوم به (Apple Car) بین سال‌های ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۵ معرفی شود زیرا این کمپانی قصد دارد ارزش خود را به بیش از ۲ تریلیون دلار برساند.

    مینگ چی کو، کارشناس امنیت بین‌الملل شرکت TF می‌گوید: همانطور که گوشی‌های آیفون در سال ۲۰۰۷، بازار گوشی‌های هوشمند را دگرگون کردند، احتمال دارد خودرو اپل نیز به عنوان یک ستاره دیگر در کارنامه پرافتخار این کمپانی بدرخشد و در صنعت تولید خودروهای هوشمند انقلابی ایجاد کند.

    مینگ چی کو، دلیل طرح چنین پیش‌بینی را اینگونه مطرح می‌کند زیرا در هر بخش، انسانها به دنبال تغییرات گسترده‌ای هستند و بخش خودروهای هوشمند نیز توسط پیشرفت‌های تکنولوژی تغییرات زیادی کرده‌اند. برای مثال، تلاش‌های اپل برای توسعه واقعیت افزوده یا AR سبب شده تا این شرکت از دیگر کمپانی‌ها جلوتر بیفتد.

    کو می‌گوید: اگر اپل بتواند خودرو خود را تولید کند، هماهنگی بسیار خوبی میان نرم‌افزار، سخت‌افزار و خدمات را نسبت به دیگر تولیدکنندگان خودروهای هوشمند شاهد خواهیم بود. ضمن اینکه این احتمال وجود دارد که مالک سیستم عامل iOS، در زمینه ساخت وسیله نقلیه نیز سریع‌تر پیشرفت کند و بتواند بازار خودرو را هم از نظر مالی کنترل نماید.

    البته اپل هنوز به این اظهارات مینگ چی کو پاسخ نداده است.

    هفته گذشته، مهندس دوگ فیلد، پس از جدایی از تیم تسلا، برای همکاری با باب منسفیلد (مدیر اجرایی سابق پروژه تیتان) به اپل بازگشت. این اتفاق در ادامه رخدادهای ماه جون، یعنی استخدام جیمی ویدو، مهندس ارشد سابق شرکت ویمو افتاده است.

    در ماه می، برنامه اپل برای تولید خودروهای هوشمند به گونه‌ای بود که تعداد دستگاه‌های آن به ۵۵ وسیله رسیده بود.

    در ابتدای ماه جاری، برای اپل افتخار دیگری ثبت شد چرا که ارزش این کمپانی به بیش از ۱ میلیارد دلار رسید.



    از زمانی که گوشی‌های همراه عرضه شدند، این فرضیه وجود داشت که کار کردن با گوشی موبایل چشمان شما را ضعیف و نهایتا شما را کور می‌کند. اکنون طبق آزمایشاتی که در دانشگاه Toledo صورت گرفته، دانشمندان به این نتیجه رسیده‌اند که فرضیه‌ی بالا کاملا صحیح است. برای اطلاع از جزئیات خبر با تک‌فارس همراه باشید.

    نور آبی گسیل شده از موبایل یکی از عوامل اصلی کاهش دید انسان تصور می‌شد. فرض بر این بود که این نور آبی می‌تواند آسیب‌های جبران ناپذیری را به چشم انسان بزند. یکی از محققان در این رابطه گفته:

    ما مستقیما در معرض نور آبی هستیم و قرنیه‌ی چشم ما و یا دیگر اجزای آن توانایی بازتاباندن و یا منعکس کردن این نور را ندارند. اکنون دیگر بر هیچ‌کس پوشیده نیست که نور آبی موبایل برای چشم مضر است. طبق آزمایشات انجام شده ما طریقه‌ی آسیب رسانی این نور را کشف کرده‌ایم و امیدواریم که بتوانیم برای آن درمانی مثل یک قطره چشم و یا یک پیشگیری پیدا کنیم.   

    دیگر رسانه‌ها و منابع خبری نیز در اطلاع‌رسانی در مورد این خبر کم‌کاری نکردند. برای مثال New York Post تیتر مربوطه را اینگونه تنظیم کرد:

    گوشی همراه شما را کور می‌کند!

    از طرفی دیگر بعضی منابع از این صحبت می‌کنند که نور آبی گوشی فقط سرعت ضعیف شدن چشم شما را بالا می‌برد! طبق تحقیقات معلوم شد که این حرف نیز نادرست است! نور گوشی همراه ضعف چشم را سرعت نمی‌بخشد، بلکه خود یکی از عوامل اصلی ضعف چشم است.

    البته هم‌اکنون شرکت‌هایی مشغول طراحی وسایلی به مراتب کم ضرر‌تر از گوشی‌های همراه و وسایل ارتباطی هستند که اصلا صفحه نمایش ندارند. پس به هیچ وجه نگران این نباشید که گوشی همراه شما چشم شما را از درون می‌پزد.

    نظر شما کاربران تک‌فارس در مورد ضرر‌های گوشی همراه چیست؟ نظرات خود را با ما در میان بگذارید.

    کاوشگر خورشیدی پارکر اولین ماموریت ناسا است که به اسم یک فرد زنده نامگذاری شده است.


    سه موتور به پرتاب کاوشگر خورشیدی پارکر از کِیپ کارناوال در فلوریدا کمک می‌کنند. عکس از: بیل اینگالز/ناسا

    ناسا، پارکر کاوشگر خورشیدی ۱٫۵ میلیارد دلاری خود را پرتاب کرده است؛ ماموریتی که جو بالایی خورشیدی را بررسی کرده و منبع طوفان خورشیدی را «تجربه» خواهد کرد.

    این فضاپیما در ۱۲ اوت از کیپ کارناول فلوریدا پرتاب شد و در مسیر خود در ماه اُکتبر با تلنگری گرانشی به مدار سیاره‌ی زهره از کنار آن خواهد گذشت و سپس در نوامبر از خورشید عبور می‌کند.

    فضاپیما در طی هفت سال آینده ۲۴ بار به سمت خورشید حرکت کرده و در نهایت به فاصله‌ی ۶٫۲ میلیون کیلومتر از سطح آن خواهد رسید. به این ترتیب کاوشگر خورشیدی پارکر در تاج خورشیدی قرار می‌گیرد و می‌تواند به طور مستقیم از انرژی‌های مغناطیسی و سایر انرژی‌هایی که جریان ذرات باردار موسوم به طوفان خورشیدی را ایجاد کرده و روی هوا فضا اثر می‌گذارند نمونه‌برداری کند.

    این ماموریت به نام اخترفیزیکدان شیکاگویی یوگن پارکر Eugene Parker نامگذاری شده است. او که اکنون ۹۱ سال دارد وجود طوفان خورشیدی را پیشنهاد داده و در پرتاب ماهواره شرکت داشته است. این اولین باری است که ناسا یک فضاپیما را به نام شخصی در قید حیات نامگذاری می‌کند.

    doi: 10.1038/d41586-018-05966-5

    منبع

    Spacecraft sets off to make humanitys closest approach to the Sun

    نویسنده خبر: مریم ذوقی



    رایانش ابری از عبارت‌های پرکاربرد و پرجستجوی دنیای رایانه و اینترنت است که طبق آمار ارائه شده از سوی گوگل، عبارت رایانش ابری ۱۰۳ میلیون بار جستجو شده است. رایانش ابری عبارت است از ارائه خدمات ذخیره‌سازی اطلاعات بر اساس تقاضا در فضای اینترنت، که شرکت‌ها از آن به صورت پرداخت هزینه در مقابل استفاده برای ارائه خدمات خود استفاده می‌کنند. منشأ واژه « ابر» (به انگلیسی cloud) به نمودارهای شبکه‌ برمی‌گردد که اینترنت به شکل یک ابر به نمایش گذاشته می‌شود.

    علی‌رغم محبوبیت رایانش ابری در عصر مدرن ، مفهوم رایانش در شبکه به چند دهه قبل یعنی سال ۱۹۶۱ برمی‌گردد. جان مک‌کارتی، دانشمند علوم رایانه دانشگاه MIT که بنیانگذار هوش مصنوعی به شمار می‌آید، در یکی از سخنرانی‌های خود می‌گوید: «رایانش ممکن است روزی مانند تلفن عمومی به عنوان یک ابزار عمومی سازماندهی شود. هر مشترک باید فقط برای ظرفیتی هزینه پرداخت کند که واقعاً از آن استفاده می‌کند، اما او به تمام زبان‌های برنامه‌نویسی یک سیستم بسیار بزرگ دسترسی دارد… برخی از مشترکین ممکن است خدماتی را به سایر مشترکین ارائه دهند. کاربردپذیری همگانی رایانه ممکن است به مبنا و اساس یک صنعت جدید و مهم تبدیل شود.

    اولین استفاده از عبارت رایانش ابری مدرن‌تر است و به تاریخ ۹ آگوست سال ۲۰۰۶ در کنفرانس استراتژی‌های موتورهای جستجو برمی‌گردد. اریک اشمیت، مدیر عامل گوگل در این کنفرانس می‌گوید: «آنچه که اکنون جالب است، این است که یک مدل جدید در حال توسعه است… بر اساس این مدل جدید خدمات و معماری داده‌ها باید بر روی سرورها باشد. ما آن را رایانش ابری می‌نامیم. و اگر دارای مرورگر یا نوع دسترسی مناسب باشید، می‌توانید به فضای ابری دسترسی داشته باشید. برای دسترسی به این فضای ابری، فرقی نمی‌کند که از رایانه شخصی، تلفن همراه یا سایر دستگاه‌ها استفاده کنید.

    رایانش ابری کارها را برای شرکت‌ها ساده می‌کند. با استفاده از رایانش ابری شرکت‌ها دیگر بار داشتن مرکز داده‌های شخصی و زیرساخت‌های شرکتی را متحمل نمی‌شوند. در عوض، شرکت‌ها می‌توانند برنامه‌های کاربردی، قدرت پردازشی و فضای ذخیره‌سازی مورد نیاز را از ارائه‌دهندگان خدمات ابری اجاره کنند. بدین ترتیب هزینه‌ها کاهش پیدا می‌کند و شرکت تنها برای آنچه که واقعاً نیاز دارد و از آن استفاده می‌کند، هزینه پرداخت می‌کند و امکان افزایش ظرفیت با بالا رفتن تقاضا میسر است. به علاوه، نگهداری و به روز رسانی‌ها تماماً توسط ارائه‌دهنده خدمات ابری انجام می‌شود که وظایف مربوط به بخش IT را کاهش می‌دهد.

    نیمه اول رایانش ابری فضای ابری است. در حالی که فضای ابری فضای محلی برای رایانه نیست، اما تا حدودی در موقعیت‌های متفاوت قرار می‌گیرد. برای مثال، هنگامی که شرکت مسئولیت نگهداری سرور‌ها را به عهده ندارد، از عبارت فضای ابری عمومی استفاده می‌شود.

    در مقابل آن فضای ابری خصوصی وجود دارد، که شرکت وظیفه نگهداری سرورها را به عهده داشته و به لحاظ فیزیکی در محل قرار دارد، که به اصطلاح فضای ابری on-premises نامیده می‌شود. فضای ابری خصوصی اغلب برای داده‌های حساس‌تر استفاده می‌شود تا کنترل داده‌ها با سطح بالاتری از امنیت انجام شود.

    امروزه از ترکیب فضای ابری خصوصی و عمومی برای به دست آوردن مزایای توزیع بار کاری برای عملکرد بهینه استفاده می‌شود، که فضای ابری هیبریدی نامیده می‌شود. نوع دیگری از فضای ابری نیز وجود دارد که در آن سازمان‌های متعدد فضای ابری خود را به صورت مشارکتی ایجاد می‌کنند.

    نیمه دیگر رایانش ابری بخش رایانش است و این روزها تقریباً هر کاربردی که دیگر لازم نیست در مجاورت فیزیکی با سخت‌افزار رایانش باشید، با رایانش ابری مرتبط است. کاربرد‌های رایانش ابری به چند دسته تقسیم می‌شود. یکی از آن‌ها SaaS است که به نرم‌افزار به عنوان یک خدمت نامیده می‌شود. انواع دیگر کاربرد‌های رایانش ابری شامل PaaS (پلتفرم به عنوان یک خدمت) و IaaS (زیرساخت به عنوان یک خدمت) است.

    از نمونه‌های معروف SaaS می‌توان مجموعه آفیس ۳۶۵ مایکروسافت را نام برد. به جای اجرای برنامه به صورت محلی، مجموعه آفیس ۳۶۵ به صورت اشتراک به فروش می‌رسد. با قیمت ۹٫۹۹ دلار در ماه، تمام برنامه‌های آفیس مایکروسافت در این مجموعه گنجاند شده‌اند. تهیه نسخه پشتیبان از اسناد و ذخیره‌سازی در فضای ابری امن، به روز رسانی مداوم و سهولت در اشتراک‌گذاری از مزایای این مجموعه است. نمونه‌های معروف دیگر SaaS عبارتند از Adobe Creative Cloud، Slack، DocuSign و Salesforce.com.

    PaaS دومین دسته رایانش ابری است، که با سیستم عامل، محیط اجرای زبان برنامه‌نویسی و به علاوه پایگاه داده تکمیل می‌شود. از نمونه‌های معروف PaaS می‌توان مایکروسافت آژور (Microsoft Azure) را نام برد، که شرکت‌های بزرگی چون تویوتا و کوکاکولا از آن استفاده می‌کنند. در واقع، مایکروسافت ادعا می‌کند که ۹۰% شرکت‌های فورچن ۵۰۰ از این سرویس استفاده می‌کنند. میزبانی سرویس آژور با استفاده از ۵۴ مرکز داده در ۱۴۰ کشور انجام می‌شود.

    افراد از مایکروسافت آژور برای انواع پروژه‌ها، از جمله مدیریت پایگاه‌های داده رابطه‌ای SQL، ماشین‌های مجازی ابری مایکروسافت یا لینوکس و برنامه‌های وب ابری استفاده می‌کنند. نمونه‌های دیگر PaaS عبارتند از IBM SmartCloud، RedHat OpenShift، موتور اجرای برنامه گوگل (Google App Engine) و CloudBee مبتنی بر جاوا.

    سومین دسته رایانش ابری زیرساخت به عنوان یک خدمت (IaaS) است. در این دسته، هدف فراهم آوردن منابع مجازی برای رایانش از طریق اینترنت است، که ارائه‌دهنده خدمات ابری مجموعه کاملی از خدمات زیرساختی از جمله سرور‌ها، فضای ذخیره‌سازی، شبکه‌سازی و لایه مجازی‌سازی‌ را میزبانی می‌کند، که اساساً عبارت است از تمام موارد لازم در مرکز داده داخلی. IaaS خدمات ضروری مانند امنیت، دسترسی به لاگ، مانیتورینگ سرویس‌ها و انعطاف‌پذیری در ذخیره‌سازی را فراهم می‌کند تا میزبانی با کیفیت بهتری از شیوه محلی انجام شود.

    Iaas دارای نمونه‌های زیادی است، که از معروف‌ترین آن‌ می‌توان به سرویس‌های وب آمازون، Rackspace Open Cloud، موتور محاسبات گوگل (Google Compute Engine) و Apache CloudStack اشاره کرد.

    با توجه به قدرت منابع مشترک در رایانش ابری، به عنوان پلتفرم یا یک زیرساخت کامل، جای تعجب نیست که رایانش ابری از محبوبیت زیادی برخوردار است. نظر شما درباره خدمات ابری چیست؟ آیا تا کنون از سرویس‌های ابری استفاده کرده‌اید؟ نظرات خود را در رابطه با این موضوع با ما به اشتراک بگذارید.

     ارتباط سریال چیست ؟ قبل از شروع به توصیف ارتباط سریال بهتر است بدانیم که؛ که سیستم های نهفته و مدارات الکترونیک دیجیتال پیشرفته (میکروکنترلرها ، پردازنده ها و…) نیازمند ارتباط با یکدیگر هستند. برای اینکه این مدارها اطلاعات خود را مبادله کنند، باید یک پروتکل ارتباطی مشترک داشته باشند. صدها پروتکل ارتباطی برای دستیابی به این تبادل اطلاعات تعریف‌شده‌اند و به‌ طورکلی هرکدام از آن‌ها می‌توانند به دودسته تقسیم شوند: موازی یا سریال.

    ارتباط سریال - پروتکل UART

    ارتباط سریال و موازی

    در ارتباطات موازی چندین بیت را هم‌زمان انتقال می‌دهند. آن‌ها معمولاً به باس‌هایی (خطوط ارتباطی) برای انتقال داده بین هشت یا شانزده خط یا خطوط بیشتر نیاز دارند. داده‌ها در امواج بزرگ و کوچک(سطح ولتاژ) ۱ و ۰ منتقل می‌شوند.

    ارتباطات موازی

    یک باس داده ۸ بیتی که توسط یک ساعت کنترل می‌شود، درهر پالس ساعت یک بایت را انتقال می‌دهد و در آن ۹ سیم استفاده می‌شود.

    ارتباطات سریال، در هرلحظه یک بیت از داده‌های خود را انتقال می‌دهند. این رابط‌ها می‌توانند به کوچکی یک سیم عمل کنند و معمولاً بیشتر از چهار سیم نمی‌شود.

    ارتباطات سریال

    مثالی از یک ارتباط سریال که نشان می‌دهد برای انتقال یک بیت در هر پالس ساعت. فقط ۲ سیم موردنیاز است!

    ایده استفاده از دو رابط به‌عنوان یک مسیر انتقال در اتومبیل‌ها: یک رابط موازی مشابه یک بزرگراه عظیم است که بیش از ۸ باند دارد، درحالی‌که یک رابط سریال بیشتر شبیه جاده‌های دو بانده‌ی بین‌شهری (دوطرفه که از یک طرف ماشین ها میرن و از یک طرف برمیگردن.) است. در طول یک مدت‌زمان مشخص بزرگراه عظیم طبیعتاً می‌تواند افراد بیشتری را به مقصد خود برساند.

    ارتباط موازی قطعاً مزیت‌های خودش را دارد سریع، ساده و قابل‌اجرا است. اما خطوط ورودی/خروجی (I/O) بسیار بیشتری نیاز دارد.

    اگر شما تابه‌حال یک پروژه ساده را از یک برد آردوینو Uno به مگا برده باشید، می‌دانید که خطوط I / O در یک ریزپردازنده می‌تواند کم و درعین‌حال باارزش باشد. بنابراین، ما اغلب ارتباط سریال را انتخاب می‌کنیم، یعنی قربانی کردن سرعت خوب برای وضعیت بهتر پین‌ها.

    ارتباط سریال آسنکرون

    در طول زمان، ده‌ها پروتکل ارتباط سریال برای پاسخگویی به نیازهای خاص سیستم‌های امبدد طراحی‌شده‌اند. USB (باس سریال جهانی) و اترنت، دو نمونه از پروتکل‌های ارتباطی سریال محاسباتی معروف هستند. پروتکل‌های ارتباطی سریال دیگری که رایج‌اند عبارت‌اند از SPI ، I2C که امروز درباره‌ی آن‌ها و استانداردهای سریال صحبت می‌کنیم. هر یک از این ارتباطات سریال را می‌توان به یکی از این دو گروه اختصاص داد: آسنکرون یا سنکرون

    ارتباط سریال سنکرون همیشه خطوط داده‌های خود را به سینگال ساعت وصل می‌کند. بنابراین تمام دستگاه‌های موجود در باس سریال سنکرون یک پالس ساعت مشخص را به اشتراک می‌گذارند که این باعث انتقال سریال ساده‌تر و در اغلب موارد سریع‌تر می‌شود، اما این ارتباط حداقل به یک سیم اضافی بین دستگاه‌های ارتباطی نیاز دارد. دو نمونه از ارتباطات سریال سنکرون عبارت‌اند از: SPI و I2C

    ارتباط آسنکرون یعنی داده‌ها بدون پشتیبانی یک سیگنال ساعت خارجی منتقل می‌شوند. این روش انتقال برای کوچک کردن سیم‌ها و پین‌های I/O موردنیاز مناسب است، اما این یعنی انتقال و دریافت مطمئن‌تر داده‌ها پیچیدگی بیشتری دارد. پروتکل سریالی که در این آموزش در مورد آن بحث خواهیم کرد، شایع‌ترین شکل انتقال آسنکرون است. معمولاً وقتی از سریال صحبت می‌کنیم درواقع منظورمان این نوع پروتکل است (در این آموزش نیز منظورمان از پروتکل سریال همان نوع آسنکرون است).

    مطالب پیشنهادی

    آنچه که قبل از خواندن این آموزش بهتر است بدانید:

    اگر شما با هریک از این مفاهیم به‌خوبی آشنا نباشید، لازم است که این لینک‌ها را بررسی کنید.

    حالا، بیایید با آموزش سریال همراه شویم…

    قوانین ارتباط سریال

    پروتکل سریال آسنکرون تعدادی قوانین داخلی دارد- مکانیسم‌هایی که به انتقال داده‌ها با سرعت مطمئنه و بدون خطا کمک می‌کند. مکانیسم‌هایی که برای حذف سیگنال ساعت خارجی استفاده می‌کنیم عبارت‌اند از:

    • بیت‌های داده
    • بیت‌های همگام‌سازی
    • بیت توازن
    • و نرخ داده (باودریت).

    از طریق انواع این مکانیزم‌های سیگنالینگ، شما متوجه خواهید شد که برای ارسال اطلاعات به‌صورت سریال راه‌های مختلفی وجود دارد. این پروتکل قابل تنظیم بوده و نکته مهم این است که مطمئن شویم هر دو دستگاهی که در باس سریال قرارگرفته‌اند از پروتکل‌های کاملاً مشابه استفاده می‌کنند.

     نرخ داده و ارتباط سریال

    نرخ داده (Baud Rate) مشخص می‌کند که اطلاعات با چه سرعتی بر روی خط سریال ارسال می‌شوند، که معمولاً با واحد بیت در ثانیه (bps) بیان می‌شود. اگر نرخ داده را تعبیر کنید، متوجه می‌شوید که چقدر طول می‌کشد تا یک بیت را منتقل کنید. این مقدار تعیین می‌کند که فرستنده چه مدت خط سریال را بالا (۱) / پایین (۰) نگه می‌دارد یا در چه مدت دستگاه گیرنده خط سریال را نمونه‌برداری می‌کند.

    نرخ داده می‌تواند در حدود هر مقدار درونی باشد. فقط لازم است که هر دو دستگاه با سرعت یکسان عمل کنند. یکی از رایج‌ترین نرخ‌های باند، به‌ویژه برای موارد ساده که سرعت خیلی مهم نیست، ۹۶۰۰ بیت در ثانیه است. دیگر نرخ داده های استاندارد ۱۲۰۰، ۲۴۰۰، ۴۸۰۰، ۱۹۲۰۰، ۳۸۴۰۰، ۵۷۶۰۰ و ۱۱۵۲۰۰ هستند.

    هرچه نرخ داده بالاتر رود، داده‌ها سریع‌تر ارسال / دریافت می‌شوند، اما محدودیت‌هایی برای سرعت انتقال داده‌ها وجود دارد. شما معمولاً سرعت بیش از ۱۱۵۲۰۰ را نمی‌بینید – این برای اغلب میکروکنترلرها سرعت بالایی است. به‌علاوه اینکه شما شاهد خطاهایی در پایان دریافت خواهید بود، زیرا ساعت‌ها و دوره‌های نمونه‌گیری نمی‌توانند با این نرخ داده به کارشان ادامه دهند.

     قالب‌بندی داده‌ها در ارتباط سریال

    هر بلوک (معمولاً یک بایت) از داده در واقع به‌صورت یک قالب یا بسته از بیت‌ها منتقل می‌شود. قالب‌ها با اضافه کردن بیت همگام‌سازی و بیت‌های توازن به داده‌های ما ایجاد می‌شوند.

    قالب بندی داده ها

    فریم سریال. برخی از نمادها در قالب دارای اندازه بیت‌های قابل تنظیم هستند.

    بیایید به جزئیات هر یک از این قسمت‌های این فریم بپردازیم.

    محتوای هر بسته سریال، شامل اطلاعاتی است که انتقال می‌دهد. به این بلوک داده تکه (chunk) میگوییم، زیرا اندازه آن مشخص نیست. مقدار داده‌ها در هر بسته می‌تواند در هر مقداری بین ۵ تا ۹ بیت تنظیم شود. مطمئناً، اندازه استاندارد داده، همان بایت ۸ بیتی شماست، اما اندازه‌های دیگر کارایی‌های دیگری را دارند. یک data chunk 7 بیتی می‌تواند کارآمدتر از ۸ باشد، مخصوصاً اگر شما فقط کاراکترهای اسکی ۷ بیتی را انتقال می‌دهید.

    بعد از توافق در مورد طول کاراکتر، هر دو دستگاه سریال باید در مورد ترتیب ارسال داده‌های خود به توافق برسند. آیا داده‌ها به ترتیب از باارزش‌ترین بیت (msb) به کم‌ارزش‌ترین بیت فرستاده می‌شوند یا برعکس؟ اگر غیرازاین باشد، می‌توانید فرض کنید که داده‌ها به ترتیب از کم‌ارزش‌ترین بیت (lsb) منتقل می‌شوند.

    • بیت همگام‌سازی

    بیت‌های همگام‌سازی دو یا سه بیت مخصوص‌اند که توسط هر تکه داده انتقال داده می‌شوند. آن‌ها بیت (های) شروع و بیت (های) توقف هستند. همان‌طور که از نامشان برمی‌آید، این بیت‌ها شروع و پایان بسته را تعیین می‌کنند. همیشه یک بیت شروع وجود دارد، اما تعداد بیت‌های توقف به یک یا دو بیت قابل‌تغییر است. (هرچند معمولاً یک بیت است)

    بیت شروع همیشه با یک خط داده بیکار (idle) که از ۱ به ۰ تغییر می‌کند نشان داده می‌شود، درحالی‌که بیت (های) توقف با نگه‌داشتن خط در ۱ به حالت بیکار (idle) بازمی‌گردند.

    • بیت پریتی (parity bit)

    Parity یک‌شکل بسیار ساده و سطح پایین از کنترل خطا است که در دو نوع وجود دارد: زوج یا فرد. برای تولید بیت توازن (parity bit)، تمام ۵-۹ بیت از بایت داده اضافه می‌شوند و درستی مجموع این بیت‌ها تصمیم می‌گیرد که آیا بیت تنظیم‌شده است یا نه. به‌عنوان‌مثال، اگر پریتی روی زوج تنظیم‌شده باشد و به یک بایت داده مانند ۰b01011101 اضافه‌شده باشد که دارای عدد فردی مانند ۱ است (۵ بار)، بیت پریتی با ۱ تنظیم می‌شود. برعکس، اگر حالت پریتی بر روی فرد تنظیم شود، بیت توازن ۰ است.

    پریتی اختیاری است و به‌طور گسترده‌ای مورداستفاده قرار نمی‌گیرد. بیت پریتی می‌تواند در انتقال رسانه‌های پرسروصدا مفید باشد، اما انتقال داده‌ها را کمی کند می‌کند و برای تشخیص خطا هم به فرستنده و هم به گیرنده نیاز دارد (معمولاً داده‌های دریافتی ناموفق باید دوباره ارسال شوند).

    • (یک مثال ۹۶۰۰ ۸N1) :

    ۹۶۰۰ ۸N1، نرخ داده ۹۶۰۰، ۸ بیت داده، بدون پریتی و ۱ بیت توقف – یکی از پروتکل‌های سریال بسیار پرکاربرد است. بنابراین، یک یا دو بسته داده از ۹۶۰۰ ۸ N1 شبیه چه خواهد شد؟ بیایید مثالی بزنیم

    دستگاهی که کاراکترهای اسکی “O” و “K” را می‌فرستد باید دو بسته داده را ایجاد کند. کد اسکی O(حرف بزرگ) ۷۹ است که به مقدار باینری ۸ بیتی ۰۱۰۰۱۱۱۱ تبدیل‌شده است، درحالی‌که مقدار باینری K 01001011 است. بقیه چیزهایی که باقی‌مانده‌اند بیت‌های همگام‌سازی را تشکیل می‌دهند.

    به‌طور دقیق مشخص نشده است، اما معمولاً فرض می‌شود که اول بیت‌های کم‌ارزش داده انتقال داده می‌شوند. توجه کنید که هرکدام از دو بایت همان‌طور که از راست به چپ خوانده می‌شوند، ارسال می‌شوند.

    ارتباط سریال

    ازآنجاکه داده‌ها با نرخ ۹۶۰۰ بیت در ثانیه انتقال داده می‌شوند، زمان صرف شده هر یک از این بیت‌های بالا یا پایین (۱ یا صفر)  است یا به‌عبارت‌دیگر ۱۰۴ میکروثانیه برای هر بیت.

    برای انتقال یک بایت داده، درواقع ۱۰ بیت فرستاده می‌شود: بیت شروع، ۸ بیت داده و بیت پایان. بنابراین، در ۹۶۰۰ bps، درواقع ما ۹۶۰۰ بیت در ثانیه یا ۹۶۰ (۹۶۰۰/۱۰) بایت در ثانیه ارسال می‌کنیم.

    حالا که نحوه ایجاد مجموعه‌های سریال را میدانید، می‌توانیم به سراغ قسمت سخت‌افزاری برویم. در اینجا خواهیم دید که چگونه این ۱ و ۰ و نرخ داده آن در سطح سیگنال اجرا می‌شود!

    سیم‌کشی و سخت‌افزار در ارتباط سریال

    یک باس سریال فقط دو سیم دارد – یکی برای ارسال اطلاعات و دیگری برای دریافت. به همین ترتیب، دستگاه‌های سریال باید دارای دو پین سریال باشند:

    1. گیرنده RX
    2. فرستنده TX

    سیم کشی و سخت افزار ارتباط سریال

    توجه کنید که برچسب‌های RX و TX متناسب با خود دستگاه‌ها باشند. بنابراین RX از یک دستگاه باید به TX یک دستگاه دیگر متصل شود و بالعکس. شاید برای شما عجیب باشد که VCC به VCC باید وصل باشد، یا GND بهGND و MOSI   به MOSI، و غیره ، اما اگر بیشتر در موردش فکر کنید، می‌بینید که منطقی است. فرستنده باید با گیرنده صحبت کند نه فرستنده دیگری 🙂

    یک رابط سریال قرارگرفته بین دو دستگاهی که هردوی آن‌ها داده‌ها را ارسال و دریافت می‌کنند، می‌تواند به‌صورت کاملاً دوطرفه یا نیمه دوطرفه باشد.

    کاملاً دوطرفه یعنی هر دو دستگاه می‌توانند به‌طور هم‌زمان ارسال و دریافت انجام دهند.

    ارتباط نیمه دوطرفه به این معنی است که دستگاه‌های سریال باید نوبتی ارسال و دریافت کنند.

    برخی از باس های سریال ممکن است فقط یک اتصال بین دستگاه فرستنده و گیرنده داشته باشند. به‌عنوان‌مثال، LCD های فعال‌شده سریال (یک نوع ماژول نمایشگر با ارتباط سریال) فقط دریافت می‌کنند و هیچ اطلاعاتی برای بازگرداندن به دستگاه کنترلی ندارند. این چیزی است که به‌عنوان ارتباطات سریال ساده شناخته می‌شود. همه‌چیزی که نیاز دارید تنها یک سیم از فرستنده دستگاه master، به خط RX شنونده است.

    پیاده‌سازی سخت‌افزار در ارتباط سریال

    ازنظر مفهومی ارتباط سریال ناهمگام (آسنکرون) را پوشش داده‌ایم. ما می‌دانیم که چه سیم‌هایی نیاز داریم اما واقعاً ارتباط سریال چگونه در سطح سیگنال اجرا می‌شود؟ با روش‌های مختلفی اجرا می‌شود. استانداردهای زیادی برای سیگنالینگ سریال وجود دارد. بیایید به چندین پیاده‌سازی سخت‌افزاری رایج سریال نگاهی بیندازیم: سطح منطقی (TTL) و RS-232.

    هنگامی‌که میکروکنترلرها و دیگر IC های سطح پایین به‌صورت سریال ارتباط برقرار می‌کنند، معمولاً این کار را در سطح (TTL (transistor-transistor logic انجام می‌دهند. سیگنال‌های سریال TTL که در رنج ولتاژ تغذیه‌ی میکروکنترلر وجود دارند – معمولاً ۰ تا ۳٫۳ ولت یا ۵ ولت هستند. یک سیگنال در سطح VCC 5V,3.3V و غیره نشان‌دهنده یک خط بیکار (idle )، بیت باارزش ۱، یا یک بیت توقف است. یک سیگنال (۰V (GND  نشان‌دهنده یک بیت شروع یا یک بیت داده باارزش ۰ است.

    پیاده سازی سخت افزار ارتباط سریال

    RS-232، که در برخی از کامپیوترهای قدیمی و لوازم جانبی یافت می‌شود، مانند سریال TTL بوده اما نمونه جدید آن است. سیگنال‌های RS-232 معمولاً بین -۱۳ و ۱۳ ولت می‌باشند، هرچند تنظیمات این امکان را می‌دهد که تمام سیگنال‌های بین +/- ۳V تا +/- ۲۵V را عبور داد. در این سیگنال‌ها ولتاژ کم (-۵V، -۱۳V، و غیره) خط idle، بیت توقف یا بیت داده باارزش ۱ را نشان می‌دهد. سیگنال RS-232 بالا به معنی یک بیت شروع یا بیت داده باارزش ۰ است. از این نظر برعکس سریال TTL است.

    پیاده سازی سخت افزار

    بین دو استاندارد سریال سیگنال، TTL برای پیاده‌سازی در مدارهای امبدد بسیار ساده‌تر است. اما، سطوح پایین ولتاژ به تلفات خطوط انتقال طولانی حساس‌تر هستند. RS-232، یا استانداردهای پیچیده‌تر مانند RS-485، برای انتقال‌های سریال طولانی مناسب هستند.

    هنگامی‌که دو دستگاه سریال را به هم وصل می‌کنید، نکته مهم این است که ولتاژ سیگنال آن‌ها باهم مطابقت داشته باشد. شما نمی‌توانید یک دستگاه سریال TTL را مستقیماً  به یک باس RS-232 وصل کنید. باید این سیگنال‌ها را شیفت ولتاژ دهید!

    در ادامه، یک ابزار میکروکنترلرها که برای تبدیل اطلاعات موجود در باس موازی به یک رابط سریال استفاده می‌شود را، بررسی می‌کنیم.

    واحد یا سخت افزار UART

    قطعه نهایی این پازل سریال پیدا کردن سخت‌افزاری  برای ایجاد بسته‌های سریال و کنترل خطوط فیزیکی است. اینجاست که UART  وارد عمل می‌شود.

    گیرنده / فرستنده‌ی آسنکرون (غیر هم‌زمان) جهانی (UART)، یک از بلوک‌های مداری است که مسئول برقراری ارتباط سریال می‌باشد. اساساً، UART به‌عنوان واسطه بین ارتباط موازی و سریال عمل می‌کند. در یک سمت UART، یک باس متشکل از هشت خط داده یا بیشتر (به همراه برخی از پین‌های کنترلی) وجود دارد، در سمت دیگر دو سیم سریال RX و TX.

    UARTs ارتباط سریال

    رابط UART بسیار ساده. ارتباط ازیک‌طرف موازی بوده و از طرف دیگر سریال می‌باشد.

    UART ها به‌عنوان IC های جداگانه‌ای وجود دارند، اما بیشتر آن‌ها داخل میکروکنترلرها یافت می‌شوند. شما باید دیتا شیت میکروکنترلر خود را بررسی کنید تا ببینید آیا ارتباط UART دارد یا نه؟ برخی از آن‌ها هیچ UART ی ندارند، برخی از آن‌ها یکی، و برخی تعداد زیادی دارند. به‌عنوان‌مثال، آردوینو Uno – که بر پایه ATmega328 (میکروکنترلر قدیمی) بناشده است- دارای یک واحد UART است، درحالی‌که آردوینو Mega – که بر اساس ATmega2560 ساخته‌شده – دارای ۴ UART بزرگ است.

    همان‌طور که حروف R و T در معنای اصلی UART نشان می‌دهند، UART ها مسئول ارسال و دریافت اطلاعات سریال هستند. در قسمت انتقال، یک UART باید بسته داده را ایجاد کرده – با اضافه کردن بیت‌های پریتی و همگام‌سازی- و سپس این بسته را از خط TX بازمان دقیق ارسال کند (با توجه به نرخدادهتعیین‌شده). در انتهای دریافت، UART باید خط RX را با توجه به نرخ‌های مناسب با نرخ داده هدایت بکند، بیت‌های همگام‌سازی را جدا کرده و داده‌ها را استخراج کند.

    UARTs ارتباط سریال

    نمای داخلی بلوک دیاگرام UART (با توجه به دیتا شیت STA16C550 Exar)

    UART های پیشرفته‌تر ممکن است داده‌های دریافت شده خود را به یک بافر انتقال دهند، به‌طوری‌که می‌تواند تا زمانی که میکروکنترلر به آن دسترسی پیدا کند، در آنجا بماند. UART ها معمولاً داده‌های بافر خود را بر اساس اولویت اول (FIFO) منتشر می‌کنند. بافرها می‌توانند به‌اندازه چند بیت یا هزاران بایت بزرگ باشند.

    UART نرم‌افزاری

    اگر یک میکروکنترلر UART نداشته باشد (به تعداد کافی نباشند)، رابط سریال می‌تواند Bit-banged شود – یعنی می‌تواند به‌طور مستقیم توسط پردازنده کنترل شود. این روش کتابخانه‌های آردوینو مانند «سریال uart نرم‌ افزاری» است. Bit-banging نوعی پردازشگر فشرده بوده و معمولاً مثل UART دقیق نیست، اما جایگزین خوبی است!

    اشتباهات رایج در ارتباطات سریال

    این اشتباهات در مورد همه ارتباطات سریال وجود دارد. می‌خواهم چند اشتباه رایج که برای هر مهندسی در هر سطحی از تجربه ممکن است اتفاق بیفتد را معرفی کنم:

    RX-to-TX

    TX-to-RX

    بسیار ساده به نظر می‌رسد، اما این اشتباهیست که بیش از چند بار برایم پیش‌آمده است. وقتی‌که می‌خواهید برچسب‌ها را مطابقت دهید، همیشه از خطوط RX و TX بین دستگاه‌های سریال مطمئن شوید.

    1-6-1- RX-to-TX، TX-to-RX

    عدم تطابق نرخ داده UART

    نرخ داده مثل زبان‌های ارتباط سریال است. اگر دو دستگاه با سرعت یکسان صحبت نکنند، ممکن است داده‌ها اشتباه دریافت شوند یا به‌طور کامل از دست بروند. تمام دیتایی که دستگاه گیرنده در خط دریافتی خودش می‌بیند اشتباه خواهد بود، بنابراین همیشه مطمئن شوید که نرخ داده مطابقت داشته باشد.

    عدم تطابق نرخ باود

    داده‌های ارسال‌شده با سرعت ۹۶۰۰ بیت در ثانیه و دریافت شده با سرعت ۱۹۲۰۰ بیت در ثانیه. عدم تطابق در نرخ داده = بی‌مصرف.

    اختلال در باس

    ارتباط سریال فقط برای برقراری ارتباط بین دو دستگاه توسط یک باس سریال طراحی‌شده است. اگر بیش از یک دستگاه برای انتقال در همان خط تلاش کند شما می‌توانید هشدار Bus-Contention را فعال کنید. دون دون دون…

    به‌عنوان‌مثال، اگر شما یک ماژول GPS را به آردوینو خود وصل می‌کنید، باید خط TX ماژول را به خط RX آردوینو وصل کنید. اما پین RX آردوینو در حال حاضر به پین TX مبدل USB به سریال متصل است، مبدل USB به سریال هر بار برای پروگرم کردن آردوینو و یا استفاده از مانیتور سریال استفاده می‌شود. این مسئله، وضعیت بالقوه‌ای را ایجاد می‌کند که در آن هر دو ماژول GPS و تراشه FTDI سعی می‌کنند به‌صورت هم‌زمان در یک خط انتقال انجام دهند.

    اختلال در باس

    ارسال دو فرستنده به یک گیرنده که باعث ایجاد اختلال در باس می‌شود.

    تلاش دو دستگاه برای انتقال اطلاعات به‌صورت هم‌زمان و در یک خط، بد است! در بهترین حالت هیچ‌یک از دستگاه‌ها نمی‌توانند داده‌های خود را ارسال کنند. در بدترین حالت، خطوط انتقال هر دو دستگاه، از کار می‌افتند (به‌ندرت این اتفاق می‌افتد و معمولاً در مقابلش محافظت انجام می‌شود).

    اتصال چندین دستگاه گیرنده به یک دستگاه فرستنده می‌تواند امن باشد. نه اینکه با تنظیمات قابل‌اجرا باشد بلکه احتمالاً توسط یک مهندس سرسخت ممکن بوده و کار خواهد کرد. به‌عنوان‌مثال، اگر شما یک ال سی دی سریال را به آردوینو وصل کنید، ساده‌ترین روش ممکن این است که خط RX ماژول ال سی دی به خط TX آردوینو وصل باشد. خط TX آردوینو علاوه بر آن به خط RX پروگرامر USB متصل است، اما هنوز هم تنها یک دستگاه تحت کنترل خط انتقال قرار دارد.

    اختلال در باس

    توزیع یک خط TX به این شکل هنوز هم می‌تواند ازنظر سیستم‌عامل خطرناک باشد، زیرا شما نمی‌توانید انتخاب کنید که چه دستگاه، چه اطلاعاتی را دریافت کند. ال سی دی دریافت داده‌هایی که برای آن مفهومی ندارند و می‌توانند آن را به وضعیت ناشناخته‌ای ببرند را متوقف می‌کند.

    به‌طورکلی – یک باس سریال، به همراه دو دستگاه سریال مناسب است!

    منابع و مطالعه بیشتر

    با این دانش جدید و درخشان از ارتباط سریال، مفاهیم، ​​پروژه‌ها و تکنولوژی‌های جدید زیادی برای کشف وجود دارد.

    آیا می‌خواهید بیشتر درباره سایر استانداردهای ارتباط بدانید؟ ممکن است مطالب مرتبطی باشد؟ پروتکل‌های ارتباطی زیر را بررسی کنید.

    ارتباط جانبی سریال (SPI)

    SPI معمولاً برای اتصال میکروکنترلرها به وسایل جانبی مانند سنسورها، شیفت رجیستر‌ها و کارت‌های SD استفاده می‌شود.

    I2C

    مقدمه‌ای بر I2C، یکی از پروتکل‌های اصلی ارتباطات مدارهای امبدد بوده و امروزه مورداستفاده قرار می‌گیرد.

    Source: https://learn.sparkfun.com/tutorials/serial-communication

    AST-CAN485

    AST CAN485 یک آردوینو کوچک به شکل فشرده است. علاوه بر تمام ویژگی‌های معمول آن، پورت‌های CAN و RS485 را در اختیار شما قرار می‌دهد که امکان اتصال سریع و آسان به بسیاری از دستگاه‌های صنعتی را فراهم می‌کند.

    اگر شما میخواهید میکروکنترلر یا برد آردوینو خود را به پورت سریال کامپیوتر وصل کنید احتمالا نیاز به یک نرم افزار خواهید داشت که میتونید نرم افزار Teraterm را دانلود کنید. و همچنین برای توصیه میکنم برنامه نویسی پورت سریال را هم یادبگیرید.



    بعد از این که نائب رئیس سامسونگ به جرم رشوه به زندان محکوم شد و پس از چند ماه با عنوان آزادی مشروط بیرون آمد، تصمیم گرفت سیاست های فروش را تغییر دهد. ادامه خبر را در آلفا باکس دنبال کنید.

    در این بازه زمانی بود که Galaxy S9 با فروش ضعیف خود به نام سامسونگ لطمه وارد کرد و در همین بازه زمانی بود که اپل یک رکورد فروش دیگر را از خود به جای گذاشت و مسئولین سامسونگ را متقاعد کرد که بخش موبایل رو مورد یک بازنگری کلی قرار دهند.

    در این بازه زمانی، مسئول بخش گوشی های هوشمند سامسونگ در تلاش بود با یک به روز رسانی سخت افزاری و نرم افزاری از Galaxy S8 به S9 ، مشتریان را راضی نگه دارد و تمام این اتفاقات به دور از چشمان نائب رئیس بود و همانطور که در سه ماهه دوم سال ۲۰۱۸ دیدید، فروش این دستگاه با مشکل مواجه شد و بنظر می رسد مشتریان از آن انتظار بیشتری داشتند. این مساله فروش ضعیف پرچمدار، کاری کرد که سامسونگ برنامه های ویژه ای برای سال آینده داشته باشد و تغییرات بنیادینی به وجود آورد و این تغییرات ممکن است به ادغام دو سری S و Note منتهی شوند و در نهایت Galaxy S10 در سه نسخه راهی بازار شود که در کنار این نسخه ها، ورژن پلاس این دستگاه نیز به صورت جداگانه وجود دارد.

    البته دیروز بود که آقای کو اعلام کرد که چنین اتفاقی در کمپانی رخ نخواهد داد و این دو سری، یعنی Note و S به کار خود ادامه خواهند داد و آن هم به صورت جداگانه و این مساله ممکن است تا چند سال آینده پابرجا باشد ولی این مساله قرار نیست ازین سیاست جلوگیری کند که سامسونگ خط تولید دیگری برای یک سری انقلابی راه بیندازد.

    این خط تولید توان این را دارد که حتی از سری نوت نیز گران قیمت تر و به روز تر باشد. اگر بخاطر داشته باشید چند روز پیش بود که سامسونگ اعلام کرد در سال آینده احتمال دارد تکنولوژی اینترنت نسل پنجم را در یکی از پرچمدارانش به بازار معرفی کند و طی آن خبر بود که گفتیم احتمالا این دستگاه، همان گوشی هوشمند خمیده خواهد بود که مدت هاست در پشت پرده از آن صحبت می شود.

    چندی پیش بود که مدیر Samsung Electronics اعلام کرد، وقتی صحبت از گوشی های هوشمند خمیده می شود ، این مساله برای سامسونگ اهمیت ندارد که بخواهد اولین کمپانی ای باشد که چنین دستگاهی را به بازار ارائه می دهد و به جای آن ترجیح می دهد که زمان بیشتری را صرف کرده و دستگاهی را آماده سازد که از لحاظ رابط کاربری و قابلیت های خاص آن، تا آن حد جذاب واقع شود که سامسونگ بتواند روی آن حساب ویژه باز کند و خط بعدی پرچمداران را روی این تئوری راه اندازی کند. ولی این مساله می تواند به این معنا باشد که این دستگاه قرار است بیشتر از سری S و Note هزینه بر باشد و پیش بینی می شود که اولین پرچمدار سامسونگ به صورت خمیده، دستگاهی ۱۵۰۰ دلاری باشد که به هیچ عنوان کم بنظر نمی رسد ولی این مساله را نباید فراموش کنیم که این دستگاه ممکن است اولین گوشی هوشمند با تکنولوژی ۵G سامسونگ باشد.

    نظر شما راجع به این خبر چیست؟ نظر خود را با ما در میان بگذارید.



    علاوه بر خبر منتشر شده از استفاده تراشه اسنپدراگون ۷۱۰، شایعه‌ای منتشر شده که گوشی اوپو R17 از دوربین دوگانه با دیافراگم دوگانه بهره خواهد برد.

    همانند گلکسی S9 و گوشی تازه معرفی شده نوت ۹، طبق گزارش‌ها دوربین R17 Pro نیز می‌تواند بین دو دیافراگم f/1.5 و f/2.4 جابجا شود . اینکه کدام دیافراگم استفاده شود بسته به شرایط نور محیط دارد. حالت f/1.5 برای عکس برداری با نور کم و افکت بوکه طبیعی و f/2.4 برای عکس برداری در نور روز در نظر گرفته شده است.

    مدل PBEM00 که روز گذشته در بنچمارک مورد ارزیابی قرار گرفته بود، در TENAA روئیت شده است و نشان می‌دهد که دوربین دوگانه این دستگاه دارای لنزهای ۱۶ + ۵MP است. ماژول ۵ مگاپیکسلی احتمالا به اندازه گیری عمق تصاویر مرتبط خواهد بود و این ماژول ۱۶ مگاپیکسلی است که دارای دیافراگم دوگانه می‌باشد. R15 Pro دارای یک دوربین دوگانه ۱۶ و ۲۰ مگاپیکسلی بود، بنابراین این امر می‌تواند به عنوان یک پس رفت تلقی شود. هرچند که بهتر است قبل از نتیجه گیری منتظر رونمایی رسمی از این محصول باشیم.



    به خاطر سیستم عامل محدودی که دارند، معمولاً افراد زیادی از کروم‌بوک‌ها استفاده نمی‌کنند ولی با ویژگی جدیدی که به زودی برای آنها عرضه خواهد شد، انقلاب عظیمی در استفاده از این نوع لپ‌تاپ‌ها رخ خواهد داد زیرا کاربران به زودی خواهند توانست ویندوز ۱۰ را در آنها اجرا نمایند.

    مک‌بوک‌ها هم‌اکنون قابلیت اجرای این کار را با استفاده از ویژگی به نام Boot Camp دارند و ظاهراً گوگل قصد دارد این قابلیت را برای کروم‌بوک‌ها نیز عرضه کند.

    سایت تحلیلی XDA Developers از طریق کدی که مشاهده کرده، به این نتیجه رسیده است که کروم‌بوک‌ها در آینده‌ای نزدیک از قابلیت Campfire که ویژگی مشابه Boot Camp است، پشتیبانی می‌کنند.

    آنطور که مشخص است، قابلیت Campfire برای چندین دستگاه کروم‌بوک عرضه خواهد شد و با قاطعیت می‌توان گفت که امکان استفاده از آن در همه کروم‌بوک‌ها وجود نخواهد داشت.

    شایعاتی پیرامون پشتیبانی از ویندوز ۱۰ توسط کروم‌بوک‌ها

    در ابتدا، تولیدکنندگان باید تأیید کنند که ویندوز ۱۰ در کروم‌بوک به خوبی و بدون هیچ مشکلی اجرا می‌شود زیرا واقعیت این است که همه مدل‌های کروم‌بوک با حافظه داخلی محدود، توانایی اجرا سیستم عامل کامل و جامعی به نام ویندوز ۱۰ را ندارند.

    کد مربوط به ویژگی Campfire که قرار است در برخی کروم‌بوک‌ها اجرا شود، حداقل به ۴۰ گیگابایت حافظه داخلی نیاز دارد یعنی اگر قرار باشد این قابلیت برای برخی کروم‌بوک‌ها عرضه گردد، تنها ۳۵ گیگابایت و یا کمتر از ظرفیت حافظه آنها باقی می‌ماند.

    اما خبر خوب برای دارندگان کروم‌بوک‌ها این است که استفاده از Campfire بسیار ساده خواهد بود زیرا اصلاً نیازی به فلش دستگاه یا حتی فعالسازی حالت توسعه دهنده (Developer Mode) نخواهد بود.

    گفته می‌شود نهایت کاری که کاربران کروم‌بوک‌ها برای فعالسازی Campfire باید انجام دهند، اجرای یک دستور خاص است زیرا انجام چنین کاری در دیگر دستگاه‌ها فرآیند پیچیده‌ای دارند.

    این اقدام گوگل منطقی به نظر می‌رسد زیرا رایانه‌های این کمپانی یعنی کروم‌بوک‌ها میان افراد علاقه‌مند در حوزه تکنولوژی با استقبال گسترده‌ای روبه‌رو نشده است.

    قابلیت Campfire در کروم‌بوک‌ها

    اینکه چه زمانی گوگل برای عرضه Campfire در کروم‌بوک‌ها تصمیم گرفته، هنوز مشخص نیست ولی باید این نکته را در نظر داشته باشیم که اگر گوگل حس کند نقاط منفی انجام این کار از منافع آن بیشتر است، امکان دارد برنامه خود را تغییر دهد.

    انتظار می‌رود که گوگل در ماه اکتبر، از امکانات جدیدی در دستگاه‌های پیکسل خود رونمایی نماید بنابراین ممکن است یکی از قابلیت‌های تازه، Campfire باشد.

    اگرچه اخبار و شایعات زیادی در مورد این ویژگی منتشر شده ولی وضعیت آن هنوز مشخص نیست و تنها مطلب معین، امکان اجرای ویندوز ۱۰ در کروم‌بوک‌ها می‌باشد که نشان می‌دهد استراتژی گوگل در قبال سیستم عامل کروم تغییر کرده زیرا این شرکت همیشه این سیستم عامل را نسبت به ویندوز ۱۰ و مک ساده‌تر و سبکتر طراحی کرده است.

    Campfire سبب خواهد شد تا انتظارات افراد از کروم‌بوک‌ها که همیشه خواستار انجام دادن کارهای پیشرفته‌تری با لپ‌تاپ‌های خود بوده‌اند، برآورده شود.

    اما تأثیرات این اتفاق باید در آینده و پس از عرضه آن مشخص شود ولی کاملاً روشن است که گوگل قصد دارد در بازار لپ‌تاپ حضور پررنگ‌تری داشته باشد.

    به نظر شما، گوگل با ارائه این قابلیت می‌تواند سهم بیشتری در بازار لپ‌تاپ‌ها داشته باشد یا خیر؟ و آیا سیستم عامل کروم هم کارایی خود را از دست خواهد داد؟ نظر خود را با دیگران در قسمت انتهای خبر به اشتراک بگذارید.

© تمامی حقوق مطالب برای وبسایت آلفا باکس محفوظ است و هرگونه کپی برداری بدون ذکر منبع ممنوع و شرعا حرام می باشد.
قدرت گرفته از : بک لینکس