کاربران اندروید اکنون می‌توانند از Android Auto بدون کابل USB بهره‌مند شوند. تا کنون، برای استفاده‌ی رانندگان Android Auto نیاز بود تا گوشی‌های هوشمند از طریق کابل تمام وقت به دستگاه متصل باشند. اما اکنون این امکان به صورت بی‌سیم برقرار است، اگرچه برای دستگاه‌های محدودی این اتفاق افتاده است.

    برای دسترسی به این ویژگی، رانندگان باید یک دستگاه Pixel داشته باشند و یک گوشی Nexus 5X یا ۶P نیز مورد نیاز است. بعلاوه‌ی این، دستگاه‌ها باید اندروید ۸ اورئو یا بالاتر را نیز اجرا کنند و حداقل نسخه‌ی ۳٫۱ برنامه‌ی رسمی Android Auto نیز باید در اختیار باشد. اگرچه، برای آن‌هایی که می‌خواهند هنوز از سیم استفاده کنند این امکان وجود دارد. در حال حاضر معلوم نیست که آیا ویژگی های جدید، به خوبی عمل خواهد کرد یا خیر. به غیر از حذف اتصال گوشی های هوشمند از طریق کابل USB، باید دید که در بازه‌های زمانی مختلف، وضعیت باتری دستگاه به چه شکل تغییر خواهد کرد و آیا اصلا این ویژگی جدید مفید خواهد بود؟

    باید گفت که یکی از اعضای تیم Android Auto این ویژگی را تایید کرده است و خاطر نشان کرده است که این ویژگی به سایر دستگاه‌ها نیز انتقال خواهد یافت.  بنابراین دارندگان گوشی هوشمند بیش از یک ماه تا این تغییر فاصله دارند.

    مقاله قبلی گوگل امکان صحبت کردن با کتاب ها را فراهم می کند
    مقاله بعدی فروشگاه مایکروسافت برنامه اینستاگرام را برای نسخه موبایل ویندوز ۱۰ حذف کرد

    اولین المپیاد بین المللی فناوری‌نانو با معرفی برندگان رقابت‌ها به کار خود خاتمه داد. مراسم اختتامیه نخستین المپیاد بین المللی فناوری‌نانو صبح روز یکشنبه ۲۶ فروردین ۱۳۹۷ در پارک فناوری‌پردیس برگزار شد.

    المپیاد بین‌المللی فناوری نانو

    در ابتدای مراسم، دکتر علی بیت‌اللهی،  مدیر کمیته راهبری المپیاد از  تیم‌ها شرکت‌کننده برای ۵ روز تلاش و کار گروهی در این رقابت‌ها تشکر کرد. بیت‌اللهی پروژه‌ها و چالش‌های مطرح شده در این المپیاد را در سطح بالایی توصیف کرد و از سوی دیگر ایده‌های مطرح شده توسط تیم‌ها برای رفع این چالش‌ها را بسیار جالب توجه دانست. وی گفت که این ایده‌ها به‌صورت مستقیم با چالش‌های مطرح شده مرتبط بودند. این ایده‌ها با توجه به دوره‌ها و کارگاه‌های مربوط به تجاری‌سازی و راه‌اندازی شرکت، می‌تواند از حالت ایده آزمایشگاهی به صنعتی تبدیل شود. به اعتقاد دکتر بیت‌اللهی یکی از اهداف این المپیاد، کمک به شرکت‌کنندگان خلاق برای خارج کردن این ایده‌ها از حالت ذهنی و پیاده‌سازی آن در مقیاس صنعتی است. از جمله نکات مثبت این المپیاد، کار تیمی و گروهی شرکت‌کنندگان بود که موجب هم‌افزایی در ایده‌پردازی و پیاده‌سازی ایده‌ها برای حل چالش‌های این المپیاد ‌شد. دکتر بیت‌الهی در ادامه افزود همین کار تیمی می‌تواند بعد از پایان المپیاد نیز برای حل چالش‌های موجود در جهان به کمک شرکت‌کنندگان بیاید.

    آندره هاسه که به نمایندگی از آلفا باکس اروپا در این دوره از المپیاد حضور داشت، سخنرانی کوتاهی درباره این المپیاد داشت که در آن ضمن تشکر از تیم‌ها برای تلاش و همتی که داشتند، به اهمیت نیروی انسانی و ارتقاء آنها پرداخت و دوره‌ها و کارگاه‌های برگزار شده در این المپیاد را در مسیر آموزش نیروی‌های انسانی دانست. در ادامه آلن تانگ استاد دانشگاه ملی تایوان به جایگاه سخنرانی دعوت شد. تانگ فضای موجود در المپیاد را بسیار صمیمی توصیف کرد به‌طوری که در طول اقامت خود در ایران، به‌خوبی با دیگر تیم‌ها ارتباط برقرار کرده است. به اعتقاد تانگ فضای صمیمی و دوستانه در این رقابت‌ها به حدی بود که او افراد تازه‌ای به جمع دوستان خود افزوده است. تانگ یکی از نقاط قوت این المپیاد را کیفیت بالا کارگاه‌های آموزشی آن شمرد و در ادامه از تیم پشتیبانی و برگزارکنندگان این دوره تشکر کرد دقت بالا و نظم موجود در این المپیاد را ماحصل فعالیت‌های تیم پشتیبانی دانست. در ادامه مائوکن وو از موسسه فیزیک سینسیا آکادمی در تایوان به سخنرانی پرداخت. به اعتقاد مائوکن وو زمان مورد نیاز برای آمادگی تیم‌ها کم بود اما در همین زمان اندک نیز شرکت‌کنندگان نشان دادند که برای چنین چالش سنگینی آمادگی دارند. وی این دوره از المپیاد را فرصت مناسبی برای محک زدن توامندی شرکت‌کنندگان دانست و سطح چالش‌های مطرح شده را برای آزمودن توانمندی شرکت‌کنندگان مناسب دانست. پروفسور کونگ شین از اعضاء کمیته راهبری نخستین المپیاد نانو و نماینده تیم کشور کره جنوبی نیز فناور‌ی‌نانو را ابزاری قدرتمند برای مقابله با چالش‌‌های جهانی دانست که می‌توان از آن برای ارائه رهیافت‌های جدید به‌منظور حل مشکلات جهانی استفاده کرد. وی در ادامه از تلاش‌های ستاد توسعه فناوری‌نانو برای برگزار این المپیاد در سطح جهانی تشکر کرد.

    تیم‌های برتر نخستین دوره المپیاد جهانی فناوری‌نانو در چهار بخش معرفی شدند که اسامی تیم‌ها به قرار ذیل است:

    در بخش نوآوری: ریچارد نوح از کره‌جنوبی، رتبه اول و جایزه ۲۰۰۰ یورویی را دریافت کرد

    در بخش علم و فناوری: تیم مالزی، رتبه اول و جایزه ۲۰۰۰ یورویی را دریافت کرد

    در بخش کسب و کار: تیم نانیت از ایران رتبه‌اول و جایزه ۲۰۰۰ یورویی را دریافت کرد

    در بخش کلی: تیم تایوان رتبه اول و جایزه ۳۰۰۰ یورویی را دریافت کرد.

    پس از معرفی تیم‌های برتر دکتر علی بیت‌الهی از حضور تیم‌های روسیه و نمایندگان آلفا باکس اروپا تشکر کرد و تلاش‌های آنها را در این رقابت‌ها ستود. وی اظهار امیدواری کرد که تجربه حضور در این المپیاد بتواند به شرکت‌کنندگان کمک کند تا در رویدادهای آتی و چالش‌های پیشرو موفق‌تر باشند.

     

    المپیاد فرصتی برای ایجاد ارتباط میان محققان مستعد

    سرگر از مربیان تیم روسیه که در شرکت روسنانو (Rusnano) فعالیت دارد این المپیاد را یک رویداد پیشرو در حوزه فناوری‌نانو دانست و اظهار امیدواری کرد که چنین رویدادهایی به صورت مستمر برگزار شود. وی فضا صمیمی حاکم براین رقابت‌ها را فرصتی مغتنم برای ایجاد ارتباط میان گروه‌های تحقیقاتی مختلف دانست که می‌تواند فرصت‌های هم‌افزایی بیشتری در آینده ایجاد کند. سرگر معتقد است این المپیاد به موضوع آب و محیط‌زیست پرداخت که جزء چالش‌‌های جهانی محسوب می‌شود. این چالش‌ها تنها با همکاری میان افراد و گروه‌های مختلف قابل حل است که چنین المپیادی می‌تواند بستری مناسب برای ایجاد ارتباط میان افراد باشد

    برنامه‌ریزی دقیق و منظم در برگزاری المپیاد

    پروفسور شین نظم حاکم بر این رقابت‌ها را عالی توصیف کرد و اظهار امیدواری کرد که در دوره‌های بعدی کشورها و تیم‌های بیشتری حضور داشته باشند تا افزایش تعداد شرکت‌کننده‌ها، علاوه بر افزایش سطح رقابت‌ها، فرصت‌های بیشتری برای همکاری ایجاد شود. وی از برنامه‌ریزی دقیق کمیته اجرایی به ویژه ستاد توسعه فناوری‌نانو برای برگزاری نخستین المپیاد بین المللی فناوری‌نانو تشکر کرد.

    پروفسور وو نیز معتقد بود که هر چند این اولین المپیاد در حوزه فناوری‌نانو است و اما هماهنگی‌ها در طول رقابت‌ها قابل تقدیر بود. تانگ نیز اجرای چنین المپیادی را که ۵ روز به طول انجامید کاری دشوار می‌داند که نیاز به هماهنگی‌ها زیادی دارد که به‌نظر می‌رسد تیم اجرایی به خوبی از عهده آن برآمده است.

     

    رتبه‌ای نیاوردیم ولی بسیار آموختیم

    تونی بوریگداف از آلمان که تیم آنها موفق به دریافت رتبه‌ای در این رقابت‌ها نشد معتقد است که آموزش‌های خوبی در این المپیاد دیدم که برای ما درس‌آموز بود. به اعتقاد تونی تجربه‌ای به‌دست آمده در این چالش برای وی یکی از مهمترین دستاوردهای حضور در این المپیاد بود. هرچند فرصت کمی برای آمادگی به‌منظور شرکت در این رقابت‌ها داشتیم اما در همین فرصت اندک نیز تلاش کردیم تا خود را به سطح مطلوب برسانیم. وی چالش‌های مطرح شده را دشوار خواند اما این که موضوعات آب و محیط‌زیست به‌عنوان هسته اصلی چالش‌ها انتخاب شده بود را ستود، چرا که این دو مسئله از جمله مسائل بسیار مهم جهانی است. یافتن دوستان صمیمی را از جمله نکات جالب توجه در این رقابت‌ها دانست.

    تیم نانیت در المپیاد بین المللی فناوری نانوایران، موفق در بخش کسب و کار

    پوریا پردیش از دانشگاه فردوسی مشهد که در تیم نانیت ایران حضور داشت و رتبه برتر در بخش تجاری‌سازی و کسب و کار را به‌دست آورده معتقد است که سطح چالش‌های مطرح شده بسیار بالا بود. برخی تیم‌ها پیش از رقابت‌ها با امکانات بیشتری مراحل اماده‌سازی را طی کرده بودند اما در بخش کسب و کار ما موفق به کسب رتبه اول شدیم.

     

    تیم یک نفره، برنده رقابت نوآوری

    ریچارد نوح از کره جنوبی را می‌توان متمایز از دیگران دانست چرا که وی به تنهایی نمایندگی تیم کره‌جنوبی را یدک می‌کشید. او موفق به دریافت رتبه اول در بخش نوآوری شد. نوح در مصاحبه‌ای که بعد از دریافت جایزه داشت گفت که سطح رقابت‌ها بسیار بالا بود و او خوشحال‌ است که موفق شده در جایگاه اول بخش نوآوری قرار گیرد.

    دکتر سعید سرکار در پایان مراسم اختتامیه به تشریح توانمندی ۹ تیم شرکت‌کننده در این رقابت‌ها پرداخت و یکی از اهداف این المپیاد را ترغیب شرکت‌کنندگان برای تجاری‌سازی نوآوری‌ها و ایده‌ها دانست. دوره‌های آموزشی برای تشکیل شرکت در موضوع آب و محیط‌زیست را از جمله نقاط قوت این المپیاد شمرد که می‌تواند به توسعه فناوری‌نانو در حوزه آب و محیط زیست کمک کند.

    وی در ادامه به تشریح جایگاه ایران در جهان در حوزه فناوری‌نانو پرداخت و کسب رتبه چهارم جهان در تولید علم را گام بزرگی در مسیر توسعه فناوری‌نانو در ایران دانست. ۱۷۸ شرکت و ۴۰ محصول تایید شده از جمله دستاوردها یک دهه فعالیت ستاد توسعه فناوری‌نانو دانست که با صادرات این محصولات به ۴۵ کشور جهان، فرصت‌های تازه‌ای برای تولید ثروت از فناوری‌نانو بوجود آمده است. اسپانیا، کره‌جنوبی، آلمان، روسیه، کشورهای آفریقایی و آمریکای لاتین را از جمله بازارهای هدف نانومحصولات ایرانی شمرد. دکتر سرکار ضمن اشاره به ظرفیت و توان علمی و فناوری‌ در ایران، توسعه صنعتی فناوری‌نانو را از جمله اهداف ستاد فناوری‌نانو دانست. وی حوزه سلامت را یکی از حوزه‌هایی دانست که بیشترین دستاوردهای فناوری‌نانو را به خود اختصاص داده است. موفقیت‌های صنعتی تنها به بخش سلامت محدود نمی‌شود، نانومحصولات متعددی نیز در حوزه نساجی و ساختمان توسط شرکت‌های ایرانی به بازار عرضه شده است. وی در پایان اظهار امیداوری کرد که شرکت‌ها نسبت به ایده‌های مطرح شده در این المپیاد توجه بیشتری داشته باشند تا این ایده‌ها فرصت تجاری‌سازی پیدا کنند.

    نخستین المپیاد بین المللی فناوری‌نانو، عصر یکشنبه با اعطاء گواهینامه‌ها به شرکت‌کنندگان به کار خود پایان داد.

    شبیه‌سازی‌های عددی نشان می‌دهد که با اندازه‌گیری سرعت ستاره‌های قدیمی‌تر کهکشان خودی (راه شیری) می‌توانیم سرعت ماده تاریک در کهکشان راه شیری را بیابیم.



    شکل ۱. (سمت چپ) توزیع همه ستارگان در شبیه‌سازی راه شیری توسط Herzog-Arbeitman و همکاران [۴]. مرکز کهکشان در مرکز تصویر قرار دارد. رنگ در تصویر نشان‌دهنده تراکم ستارگان است، از پرتراکم (زرد) تا تراکم پایین (آبی). (وسط- راست) توزیع ستاره‌های پیرتر (وسط) و ماده تاریک (راست) در همان شبیه‌سازی از کهکشان خودی و در همان دستگاه مختصات. در تصویر سمت چپ می‌بینیم که تراکم ستاره‌های پیر در مرکز کهکشان بیشتر است. توزیع ماده تاریک کروی ت رو گسترده‌تر از توزیع همه ستارگان است. [Credit: L. Necib/Caltech[


    بیشتر ماده موجود در راه شیری و دیگر کهکشان‌ها ماده نامرئی است. اخترشناسان از حدود یک قرن پیش با بررسی اثر گرانشی ماده تاریک بر ستاره‌های مرئی و گاز درون‌کهکشانی، به وجود ماده تاریک پی‌برده بودند [۱]. امروزه به‌طور مرتب، تلسکوپ‌های قوی نقشه‌هایی از جای قرارگرفتن ماده تاریک تهیه می‌کنند [۲]. اما این که ماده تاریک با چه سرعتی حرکت می‌کند، به‌خوبی مشخص نیست (این کمیت بر تفسیر آزمایش‌های آشکارسازی ماده تاریک تاثیر دارد). اخترفیزیک‌دان‌ها برای رسیدن به این هدف،‌سرعت مشخصه ماده تاریک را بااستفاده‌از ایده‌های نظری ساده تخمین می‌زنند [۳]. Jonah Herzog-Arbeitman از دانشگاه پرینستون، نیوجرسی، و همکارانش [۴] پژوهش جدیدی را برای پاسخ به این سوال از دیدگاهی جدید انجام داده‌اند. محققان بااستفاده‌از شبیه‌سازی‌های عددی، ستاره‌های پیر کهکشان خودی را که سرعت مشخصه برابری با ماده تاریک دارند، شناسایی کردند؛ به‌این‌ترتیب پنجره جدیدی به‌سوی سمت مبهم کهکشان خودی گشودند.

    با این‌که شواهد محکمی بر وجود ماده تاریک داریم، ذرات تشکیل‌دهنده این شکل از ماده هنوز به‌طور مستقیم آشکارسازی نشده‌است. ذرات سنگین با برهم‌کنش ضعیف (WIMP)، ذرات پیش‌بینی‌شده نظری هستند که جرمی ده‌ها تا صدها برابر پروتون دارند و قدیمی‌ترین ذره کاندید ماده تاریک هستند. آزمایش‌های آشکارسازی مستقیم زیادی در سراسر جهان به‌دنبال یافتن پراکندگی نادر ذرات ماده تاریک WIMPگونه از هسته اتم در آشکارسازهای زمینی، درحال جمع‌آوری اطلاعات هستند [۵]. با این که تاکنون این پژوهش‌ها به جایی نرسیده، آزمایش‌های جدید قیدهای قابل‌توجهی برای شدت برهم‌کنش‌های WIMP– هسته مشخص کرده است.

    تعداد رخدادهای پراکندگی بین یک ذره ماده تاریک و هسته‌ها به شدت برهم‌کنش و سطح مقطع پراکندگی (که با نظریه میکروفیزیکی ماده تاریک مشخص می‌شود) بستگی دارد. اما این تعداد به ویژگی‌های بزرگ‌مقیاس ماده تاریک، مثل چگالی و سرعت مشخصه آن در منظومه شمسی نیز بستگی دارد. رصدها نشان داده است که چگالی ماده تاریک محلی، که بااستفاده از حرکت ستارگان نزدیک خورشید به‌دست آمده، تقریبا برابر ۰۱/۰ جرم خورشید درهر پارسک‌مکعب است [۶]. این مقدار معادل حدود یک ذره ماده تاریک در یک فنجان قهوه است. با‌این‌حال اندازه‌گیری توزیع سرعت ماده تاریک محلی مشکل است. درنهایت این توزیع بازتابی از چگونگی تشکیل کهکشان از ماده تاریک است. در آزمایش‌های آشکارسازی مستقیم فرض می‌شود که توزیع سرعت ماده تاریک، از توزیع ماکسول-بولتزمان پیروی می‌کند [۷]، مانند توزیع حرکت مولکول‌های هوا در اتاق، اما این فقط یک حدس است.

    با این‌همه اخترفیزیک‌دان‌ها می‌توانند بااستفاده از شبیه‌سازی عددی شکل‌گیری راه‌شیری، توزیع سرعت ماده تاریک محلی را تخمین بزنند. این شبیه‌سازی بااستفاده‌از حجم ماده تاریک و ماده مرئی که در مقیاسی بسیار بزرگ‌تر از اندازه راه‌شیری گسترده شده است، شروع می‌شود. در این حجم‌های بزرگ‌تر، اجرامی که جرم و ساختار مشابه کهکشان ما دارند، شناسایی می‌شوند. پس‌از‌آن شبیه‌سازی روی این اجرام مشابه راه‌شیری تمرکز می‌کند و آنها را با وضوح فضایی بالاتری نسبت به حجم اولیه، بازشبیه‌سازی می‌کند. با بررسی رفتار ذرات ماده تاریک نزدیک خورشید و با تمرکز بر شبیه‌سازی‌هایی که فقط دربردارنده ماده تاریک هستند، مشاهده شده است که توزیع سرعت ماده تاریک محلی با توزیع ماکسول-بولتزمان فرق دارد [۸و۹]، تعداد ذرات با حرکت سریع آن، کمتر و ذرات کند آن، بیشتر است. بااین‌حال، شبیه‌سازی‌های دربردارنده فیزیک ستاره‌ها و گازها نشان می‌دهد توزیع سرعت ماده تاریک احتمالا به مدل توزیع ماکسول-بولتزمان نزدیک‌تر است. حل این مسئله، اهمیت بیشتری در آزمایش‌های آشکارسازی مستقیم دارد، زیرا این ذرات، سریع‌ترین ذراتی هستند که آشکارسازی آنها راحت است.

    اما ماهیت توزیع سرعت از چه الگویی پیروی می‌کند؟ در اینجا کار Herzog-Arbeitman و همکارانش مطرح می‌شود. نویسندگان مقاله از بزرگ‌نمایی شبیه‌سازی راه‌شیری بهره برده‌اند (شکل ۱)، که در فیزیک گرانشی ماده تاریک و ماده مرئی هر دو،‌ استفاده می‌شود و در برخی جنبه‌های برهم‌کنش‌های الکترومغناطیسی بین ستاره‌ها و گاز نیز دیده می‌شود. درست مثل کهکشان خودی واقعی، ستاره‌هایی که در این شبیه‌سازی ساخته شده‌اند، به دو نوع تقسیم‌بندی می‌شوند: ستاره‌های پیرتر با عناصر سنگین کمتر از خورشید و ستاره‌های جوان‌تر با عناصر سنگین بیشتر از خورشید (توجه داریم که منظور ستاره‌شناسان از عناصر سنگین، عناصر بسیار سنگین‌تر از هلیم است) [۱۰].گروه، بااستفاده از شبیه‌سازی‌ها، توزیع سرعت انواع مختلف ستاره‌ها را مانند توزیع سرعت ماده تاریک، محاسبه کرد. آنها به روند جالبی رسیدند: توزیع سرعت ذرات ماده تاریک تقریبا نزدیک به توزیع سرعت ستاره‌های پیر کهکشان است. به‌این‌ترتیب با اندازه‌گیری سرعت ستاره‌های پیر، بااستفاده از داده‌های تحقیقات نجومی،‌ می‌توان سرعت ذرات ماده تاریک را اندازه‌گیری کرد. تشخیص این که سرعت ماده تاریک و ستارگان پیر یکسان است احتمالا به این حقیقت که هردوی آنها از دوره‌های اولیه تشکیل کهکشان بوده‌اند و دوره‌های تعادلی یکسانی داشته‌اند، مربوط است.

    نتایج کار Herzog-Arbeitman و همکارانش، نشان‌دهنده یک گام مهم به‌سمت پیداکردن ارتباط بین سرعت ذرات در بخش تاریک کهکشان خودی و سرعت ستاره‌ها در بخش مرئی آن است. گروه، آزمایش‌های آشکارسازی مستقیم، با روشی برای تخمین تجربی توزیع سرعت ماده تاریک طراحی کرد که در تفسیر داده‌ها اهمیت دارد. اما دراین‌مورد هنوز کارهای زیادی باقی مانده است. در مورد شبیه‌سازی‌ها، انجام جزئیات فیزیکی بیشتر برهم‌کنش‌های الکترومغناطیسی بین ستاره‌ها و گاز اهمیت دارد، زیرا بر توزیع سرعت ستاره‌ها و گاز و درنتیجه سرعت ماده تاریک تاثیر دارد. علاوه‌براین، تجزیه‌وتحلیل کهکشان‌های شبیه‌سازی‌شده بیشتر برای کسب توزیع‌های سرعت، از لحاظ آماری اهمیت دارد. از دیدگاه رصدی، اندازه‌گیری‌های دقیق توزیع سرعت پیرترین ستاره‌ها بااستفاده‌‌از داده‌های به‌دست‌آمده از سری دوم نتایج پژوهش GAIA، جالب‌توجه خواهد بود [۱۱]. پژوهش‌هایی مانند کار Herzog-Arbeitman و همکارانش، بااستفاده از داده‌های جدید و شبیه‌سازی‌های پیشرفته، که با ویژگی‌های بزرگ‌مقیاس ماده تاریک و آزمایش‌های آشکارسازی مستقیم ارتباط دارد، در راه ما برای شناخت ماهیت ماده تاریک اهمیت فزاینده‌ای دارد.


    منبع خبر: Viewpoint: A Dark Matter Speedometer

    مراجع

    1. F. Zwicky, “Die Rotverschiebung von Extragalaktischen Nebeln,” Helv. Phys. Acta 6, 110 (1933).
    2. D. Clowe, M. Bradač, A. H. Gonzalez, M. Markevitch, S. W. Randall, C. Jones, and D. Zaritsky, “A Direct Empirical Proof of the Existence of Dark Matter,” Astrophys. J. 648, 109 (2006).
    3. M. Lisanti, L. E. Strigari, J. G. Wacker, and R. H. Wechsler, “Dark Matter at the End of the Galaxy,” Phys. Rev. D83, 023519 (2011).
    4. J. Herzog-Arbeitman, M. Lisanti, P. Madau, and L. Necib, “Empirical Determination of Dark Matter Velocities Using Metal-Poor Stars,” Phys. Rev. Lett. 120, 041102 (2018).
    5. L. Baudis, “Direct Dark Matter Detection: The Next Decade,” Phys. Dark Univ. 1, 94 (2012).
    6. J. I. Read, “The Local Dark Matter Density,” J. Phys. G 41, 063101 (2014).
    7. J. D. Lewin and P. F. Smith, “Review of Mathematics, Numerical Factors, and Corrections for Dark Matter Experiments Based on Elastic Nuclear Recoil,” Astropart. Phys. 6, 87 (1996).
    8. M. Vogelsberger, A. Helmi, V. Springel, S. D. M. White, J. Wang, C. S. Frenk, A, Jenkins, A. Ludlow, and J. F. Navarro, “Phase-Space Structure in the Local Dark Matter Distribution and its Signature in Direct Detection Experiments,” Mon. Not. R. Astron. Soc. 395, 797 (2009).
    9. Y.-Y. Mao, L. E. Strigari, and R. H. Wechsler, “Connecting Direct Dark Matter Detection Experiments to Cosmologically Motivated Halo Models,” Phys. Rev. D 89, 063513 (2014).
    10. A. Frebel and J. E. Norris, “Near-Field Cosmology with Extremely Metal-Poor Stars,” Annu. Rev. Astron. Astrophys. 53, 631 (2015).
    11. M. A. C. Perryman, K. S. de Boer, G. Gilmore, E. Høg, M. G. Lattanzi, L. Lindegren, X. Luri, F. Mignard, O. Pace, and P. T. de Zeeuw, “GAIA: Composition, Formation and Evolution of the Galaxy,” Astron. Astrophys. 369, 339 (2001).

    نویسنده خبر: سمانه نوروزی



    به تازگی بروزرسانی جدیدی برای نسخه ویندوز اینستاگرام منتشر شده که قابلیت‌های جدیدی را به آن اضافه می‌کند، اما گزینه نصب برای نسخه موبایل سیستم عامل ویندوز برداشته شده است. اینستاگرام برای نسخه دسکتاپ ویندوز ۱۰ همچنان در دسترس می‌باشد.

    بجای خود برنامه اینستاگرام، کاربران موبایل ویندوز ۱۰ می‌توانند از وبسابت اینستاگرام بر روی مرورگر Edge استفاده کنند (Instagram.com). نسخه وبسایت اینستاگرام به کاربران اجازه می‌دهد که عکس‌هایشان را پست کنند، بر روی عکس‌ها فیلتر بگذارند و استوری‌های خود را قرار دهند. از آنجایی که کاربران دسکتاپ ویندوز ۱۰ همچنان به برنامه اینستاگرام دسترسی دارند، این تغییر آنچنان به چشم نمی‌آید.

    کاربران ویندوز حدود ۶ سال منتظر انتشار یک برنامه برای اشتراک گذاری عکس و فیلم ماندند. فیسبوک که صاحب اینستاگرام می‌باشد فکر نمی‌کرد که بازار ضعیف گوشی‌های ویندوز بتواند باعث توسعه اینستاگرام باشد. وقتی که کاربران دلایلی را برای نخریدن گوشی‌های ویندوز منتشر می‌کردند، نام برنامه اینستاگرام در آن به چشم می‌خورد. بالاخره در سال ۲۰۱۶ نسخه بتای اینستاگرام برای ویندوز موبایل منتشر شد که در ویندوز ۱۰ کمی محدودتر بود. هم اکنون اینستاگرام بطور کلی از نسخه ویندوز ۱۰ موبایل حذف شده است و باید ببینیم در آینده چه اتفاقی خواهد افتاد.



    گوگل ممکن است یک نوار ناوبری جدید را به اندروید P که در آینده عرضه خواهد شد اضافه کند و طراحی آن کاملا شبیه به ژست‌ها و رابط کاربری جدید اپل در iPhone X است.

    این ویژگی به طور تصادفی در یک پست وبلاگی از وبلاگ‌نویسان اندروید منتشر شد که نوار ناوبری دوباره طراحی شده را در تصویری از دستگاه Android P نشان می‌داد. گوگل اکنون تصویر را حذف کرده اما هنوز قابلیت درسترسی به آن در فایل‌های ذخیره شده وجود دارد.

    همانطور که در تصویر دیده می‌شود، این نوار ناوبری جدید دیگر دکمه چند وظیفه‌ای ندارد و دکمه مرکزی اکنون کپسولی شکل است. ۹to5Google گزارش می‌دهد که کلید جدید برای بالا کشیدن تصویر برای دسترسی به قسمت چند وظیفگی استفاده خواهد شد.

    Android P Navigation Bar

    ما هنوز نمیدانیم که آیکون کپسولی شکل به سادگی و به عنوان یک دکمه کار می‌کند یا به عنوان یک شناسه که کشیدن آن به سمت بالا قسمت چند وظیفه‌ای مانند آیفون X را پدیدار خواهد کرد. دکمه برگشت هنوز در نوار ناوبری قابل مشاهده است، اما با توجه به گزارش ۹to5Google، دکمه بازگشت تنها به صورت متنی قابل دسترسی است، به این معنا که فقط زمانی که مورد نیاز باشد، ظاهر می‌شود.

    با این حال، این نوار ناوبری در مرحله آزمایشی قرار دارد و گوگل نیز قبلا تغییرات دیگری را تست کرده که هرگز انتشار پیدا نکرده‌اند. بنابراین ممکن است که این تنها یک آزمون موقت بوده باشد و این قابلیت هرگز راهی به نسخه نهایی Android P پیدا نکند.

    اما با توجه به این که شرکت در حال حاضر به طور کامل از صفحه نمایش‌های دارای بریدگی مانند آیفون X پشتیبانی می‌کند، نوار ناوبری مبتنی بر ژست حرکتی نیز قطعا برای توسعه دهندگان به استفاده بهتر از صفحه نمایش می انجامد.



    اگر چه گوگل موفق به عرضه اندروید به عنوان سیستم عامل برتر در میان گوشی‌های هوشمند جهان شده است، اما خود را در یک جبهه‌ی اصلی شکست خورده می‌بیند و آن تضمین امنیت گوشی‌های هوشمندی است که از این سیستم عامل استفاده می‌کنند. در اینجا، من در مورد بروزرسانی‌های منظم و پچ‌های امنیتی صحبت می‌کنم. آخرین نسخه اندروید در حال حاضر بر روی حدود ۱٪ از مجموع دستگاه‌ها در حال اجرا است، که این خودش یکی دیگر از نقاط ضعف می‌باشد.

    به نظر می‌رسد مشکلات بروز رسانی‌های اندروید خیلی عمیق تر از حد انتظار باشد. بر اساس یک تحقیق از آزمایشگاه‌های تحقیقات امنیتی و به گزارش از Wired، چندین سازنده بزرگ گوشی‌های هوشمند اندرویدی به کاربران خود در مورد وضعیت پچ‌های امنیتی دروغ می‌گویند.

    این  یک افشاگری شگفت انگیز در نوع خود است، از آنجایی که به نظر می‌رسد این گامی برای به اشتباه انداختن و گول زدن کاربران باشد. در یک سناریوی عملی، وقتی متوجه می‌شوید که سیستم عامل شما به طور کامل بروزرسانی شده است، احساس امنیتی خواهید داشت که کاملا کاذب و نادرست است.

    محققان Karsten Nohl و Jakob Lell در دو سال گذشته برروی مهندسی معکوس کد در حال اجرا در دستگاه‌های اندرویدی کار می‌کردند و به دنبال این بودند که آیا “حفره‌ی امنیتی” در آن وجود دارد یا خیر. در بسیاری از موارد مشاهده شد که سازندگان اصلی تجهیزات، پچ های امنیتی انجام نشده‌ی بسیاری را از کاربران مخفی می‌کرده اند.

    هر سازنده‌ی گوشی‌های هوشمند چند تعداد پچ را انجام نداده است؟

    آنها گوشی‌های هوشمند از سازندگانی مانند گوگل، سامسونگ، نوکیا، سونی، الجی، موتورلا، HTC ،TCL و ZTE را مورد بررسی قرار دادند. در حالی که گوشی‌های هوشمند سونی و سامسونگ تعداد کمی از پچ هارا رد کرده بودند، ZTE و TCL در مورد حدود ۴ یا بیشتر از این بروز رسانی‌ها دروغ گفته‌اند.

    الجی، موتورولا، هوآوی و HTC بین ۳ تا۴ پچ را رد کرده‌اند و نوکیا، OnePlus و Xiaomi نیز بطور متوسط ۱ تا ۳ پچ را انجام نداده‌اند.

    در یک بیانیه، گوگل از این محققان برای کارشان تشکر کرد. این شرکت سعی کرد تا آسیب‌ها را با فهرست کردن مکانیزم های آن مانند Google Play Protect که برای تضمین یک لایه امنیتی اضافی طراحی شده است، کنترل کند.



    سیستم‌های پیش رفته‌ی اتوموبیل های موجود در بازار مجموعه‌ی بزرگ و گوناگونی از منو‌ها ، آپشن‌ها و آیکون‌ها را گرد هم می‌آورند که به راننده اجازه می‌دهند کارهای گوناگونی نظیر یافتن مسیرها ، تماس گرفتن با خانه یا حتی پیدا کردن بوریتوی لوبیا و پنیر را انجام دهد . پیچ‌ها و دکمه‌های کنترل کننده ، صفحات لمسی ، فرمان‌های صوتی و یا کنترل‌های حرکتی راننده را قادر به مرور کردن نرم افزارهای مختلف می‌کنند. اما آکورا (Acura) مطمئن است که رابط کاربری بهتر و شهودی‌تری یافته که آن را True Touchpad نامیده است . وبسایت Digital Trends این رابط کاربری را در نمونه اولیه ماشین RDX 2019 که پیش نمایشی از نمونه‌ی تغییر یافته‌ی شاسی بلند این برند لاکچری ژاپنی می‌باشد امتحان کرده است.

    این سیستم برپایه‌ی اندروید دو جز اصلی دارد. اولی یک صفحه‌ی ۱۰٫۲ اینچی با رزولوشن بالاست که روی داشبورد و دقیقا در امتداد خط دید راننده قرار دارد و دومی یک پد لمسی است که بی شباهت با پد لمسی‌ای که هر روز در لپ تاپ خود استفاده می‌کنید نیست . این تاچ پد در مرکز کنسول ماشین مابین دکمه‌هایی که دنده ماشین را عوض می‌کنند و یک جعبه بزرگ قرار دارد.

    تکنولوژی پوزشنینگ (positioning technology) بی‌نقص و طراحی یک به یک و انژکتیو به راننده و یا سرنشین جلو اجازه می‌دهد که از سیستم infotainment استفاده کنند. به گفته‌ی آکورا این اولین بار است که تکنولوژی در یک ماشین ظاهر می‌شود و وقتی طرز کارش را یاد بگیرید استفاده از آن به شکل قابل توجهی آسان است . هر قسمتی از تاچ پد با قسمت مشابه‌اش در صفحه نمایش در ارتباط است . به عنوان مثال اگر آیکون مسیریابی در گوشه‌ی سمت چپ و بالای صفحه نمایش باشد برای استفاده از آن باید گوشه‌ی سمت چپ و بالای تاچ پد را لمس کنید تا انتخاب شود و سپس با کلیک کردن در همان نقطه می‌توانید به آن دسترسی پیدا کنید.

    ما متوجه شدیم که یادگیری استفاده از این تاچ پد و یافتن تسلط کامل بر آن کمی سخت است . تاچ پد نسبتا کوچک است و کمی وقت می گیرد تا متوجه بشوید که مثلا مربع سمت چپ و بالای صفحه نمایش را انتخاب کرده‌اید یا جعبه‌ی کناری آن را  . استیو هنسن (Steve Hansen) مهندس ارشد RDX به Digital Trends گفته است که رانندگان می‌توانند محل آیکون‌ها در صفحه نمایش را تغییر بدهند و آیکون‌هایی را که بیشتر مورد استفاده قرار می‌دهند برای دسترسی آسان‌تر به لیست محبوب خود اضافه کنند.

    هنسن بیان کرده است که وضعیت قرارگیری و سازماندهی به گونه‌ای است که به رانندگان کمک می‌کند تا دستانشان پایین و چشمانشان رو به بالا باشد.

    آکورا صفحه نمایش را به دو قسمت تقسیم کرده‌ است . به عنوان مثال می‌تواند نقشه مسیر را در مربع کوچکی در گوشه‌ی سمت راست و منوی آیکون‌ها را در مربع بزرگ‌تری در سمت چپ به نمایش بگذارد . و اگر شما ترجیح می‌دهید نقشه بزرگ‌تری در اختیار داشته باشید و یا اگر به مسیریابی احتیاجی ندارید می‌توانید با فشار دادن دکمه‌ی کناری تاچ پد به سرعت محتوای مورد نمایش را با یکدیگر عوض کنید .

    اما اجازه ندهید اصطلاح نمونه اولیه شما را گول بزند : سیستم آماده‌ی تولید است و برای اولین بار در RDX 2019 به کار گرفته خواهد شد و همچنین کاملا قابل انتظار است که در مدت کوتاهی در مدل های دیگر برند نیز استفاده شود.

    ویژگی‌های جدید دیگر

    این نمونه اولیه نشان دهنده‌ی این است که نسل بعدی RDX خیزش قابل توجهی در بحث طراحی خواهد داشت . قسمت جلویی خودرو براساس زبان طراحی کنونی آکورا طراحی شده است و ظاهر جذاب‌تری دارد . طراحان جلو پنجره‌ای با ظاهری جسورانه‌تر و چراغ‌های جلو زاویه‌دار‌تری طراحی کرده‌اند همچنین خطوط  دقیقی در گلگیر‌ها برای کاهش وزن ظاهری خودرو تعبیه کرده‌اند . خطوط طولانی‌تر سقف به قسمت پشتی‌ای می‌رسد که عمودی‌تر از قبل است و چراغ‌های پشتی نیز در محل بالاتری نسبت به مدل قبلی قرار دارند.

    با اندازه گرفتن بدنه RDX متوجه خواهید شد که نسبت به مدل قبلی عریض‌تر و طویل‌تر است . البته بحث زیبایی سلیقه‌ای است ولی به نظر ما نکات مختلف طراحی این خودرو دست به دست هم داده‌اند تا به کوچک‌ترین شاسی بلند آکورا ظاهری گیرا و پیشگام نسبت به عرف بازار ببخشند.

    به روز رسانی‌ها شامل موتور نیز می‌شوند. درحالی که rdx کنونی برای تامین قدرت به یک موتور v6 وابسته است جایگزینش سوار بر موج کاهش حجم موتوری خواهد شد که صنعت خودروسازی را دربرگرفته است . با بالا زدن کاپوت خودرو موتور چهار سیلندر ۲ لیتری توربوشارژ خودرو نمایان خواهد شد که معماری ساده‌اش مشابه موتور پایه برخی محصولات هوندا نظیر Civic Type R و Accord می‌باشد . هنسن بیان کرده‌ است که آکورا قبل از تعبیه این موتور ۲ لیتری در rdx چندین تغییر در آن اعمال کرده است بنابراین انتظار نداشته باشید که یک موتور Type rR تقویت شده در این شاسی بلند خانوادگی پیدا کنید.

    هنسن هنوز برای صحبت کردن راجع به مشخصات بیشتر آماده نیست و تنها چیزی که ما از آن اطلاع داریم این است که این موتور ۴۰ درصد گشتاور بیشتر نسبت به موتور V6 فعلی با نیرویی برابر ۲۵۲ پوند-فیت تولید می کند که ما تخمین می زنیم این مقدار درنهایت و برای محصول نهایی چیزی در حدود ۳۵۰ فیت-پوند خواهد بود ، مقداری که رانندگان این خودرو حتما در رانندگی‌های روزانه خود متوجه آن خواهند شد ، همچنین گیربکس ده دنده‌ی اتوماتیک که مشترک با شرکت مادر یعنی هوندا است به کنترل مصرف سوخت آن بهبود خواهد بخشید.

    چه چیزهای دیگری در انتظار ماست

    آکورا RDX را یک نمونه‌ی اولیه می‌نامد اما قول داده است که نسخه تولیدی آن قبل از پایان تابستان به شوروم ها برسد. اما پرسش اینجاست که چقدر از ویژگی‌های کنونی باقی خواهد ماند؟ کنجکاوی ما باعث شد در این مورد از هنسن سوال کنیم و او در جواب به ما گفت :

    قطعات مخصوص طرح مفهومی محدود به آینه‌های پیشرو ، چرخ‌های ۲۱ اینچی ، رنگ خودرو و سر اگزوزهاست. و باقی بخش‌ها و قطعاتی که امروز می‌بینید مطابق نمونه‌ی نهایی‌ای است که راهی بازارها خواهد شد.

    در حالی که هنوز هیچ چیز رسمی نیست ما واقعا انتظار داریم که مدل نهایی در نمایشگاه ماشین نیویورک امسال که در اواخر مارس افتتاح می‌شود در معرض دید عموم قرار بگیرد.

    پروتکل I2C در آردوینو ، پروتکل درون زیر مدار مجتمع یا همان I2C رابطی است برای انتقال اطلاعات بین میکروکنترلرها و تجهیزات جانبی دیگر مانند حافظه ها و… . این پروتکل بیشتر زمانی استفاده می شود که فاصله بین فرستنده و گیرنده کوتاه است (مثلا هر دو روی یک برد هستند). برای ارتباط در این پروتکل از دو سیم استفاده می شود. یک سیم برای ارسال داده و دیگری برای سنکرون سازی (سیگنال کلاک) استفاده می شود.

    همان طور که در شکل زیر مشاهده می شود، یک وسیله به عنوان مستر شناخته می شود. مستر وسیله تخصیص آدرس به تراشه اسلیو را پیش از شروع ارتباط به عهده دارد. توسط این روش آدرس دهی ۱۱۲ میکروکنترلر یا تراشه میتوانند توسط این پروتکل به هم وصل شوند. باود ریت یا نرخ ارسال بیت ها معمولا ۱۰۰ Kb/sec یا ۱۰۰ کیلوبیت بر ثانیه است (در حالت استاندارد) یا ۱۰ Kb/sec ( در حالت سرعت پایین). اخیرا استفاده از نرخ ارسال ۳٫۴ Mb/sec نیز در این ارتباط در بعضی از تراشه های مرسوم شده است. فاصله بین تراشه هایی که از پروتکل استفاده می کنند باید حداکثر چند متر باشد.

    پروتکل I2C در آردوینو

    پایه های I2C :

    در پروتکل I2C از دو سیم به نام های SCL و SDA استفاده می شود. SCL سیگنال کلاک است و SDA سیگنال داده است. سیگنال کلاک همیشه توسط مستر ایجاد می شود. گاهی اوقات اسلیو میتواند سیگنال کلاک را صفر کند تا به این روش فرصت پردازش داده های دریافت شده را پیش از دریافت داده های جدید داشته باشد. به این تکنیک اصطلاحا طولانی کردن سیگنال کلاک (clock stretching) گفته می شود.

    پایه های زیر مربوط به پروتکل I2C در بردهای مختلف آردوینو است :

    • در بردهای Uno و Pro Mini پایه A4 به عنوان SDA و A5 به عنوان SCL
    • در بردهای Mega و Due پایه ۲۰ به عنوان SDA و ۲۱ به عنوان SCL
    • در بردهای Leonardo و Yun پایه ۲ به عنوان SDA و ۳ به عنوان SCL

    مطالب پیش نیاز

    پروتکل I2C در آردوینو

    برای استفاده ازپروتکل I2C در آردوینو برای ایجاد ارتباط بین دو برد آردوینو باید دو کد داشته باشید : یک کد برای مستر و یک کد برای اسلیو، دو حالت وجود دارد :

    • مستر فرستنده / اسلیو گیرنده
    • مستر گیرنده / اسلیو فرستنده

    الف) مستر فرستنده / اسلیو گیرنده :

    در این بخش بررسی می کنیم که عملکرد مستر و اسلیو در این حالت چگونه خواهد بود.

    مستر فرستنده :

    از توابع زیر برای راه اندازی کتابخانه های I2C و انجام تنظیمات اولیه برای مستر و اسلیو استفاده می شود. معمولا از این توابع یکبار استفاده می شود.

    • begin(address) : address آدرس ۷ بیتی اسلیو است، با اجرای این تابع میکروکنترلر به عنوان مستر شناخته می شود.
    • (beginTransmission(address : ارتباط I2C با اسلیو با آدرس address شروع می شود.
    • (write(value  : پس از استفاده از تابع ()beginTransmission  برای شروع و قبل از استفاده از تابع ()endTransmission  برای پایان ارتباط، از این تابع برای ارسال داده value به سمت اسلیو استفاده می شود.
    • ()endTransmission : ارتباط I2C با اسلیو که توسط تابع ()beginTransmission شروع شده بود پایان می یابد و جریان ارسال داده ها که توسط تابع ()wire.write انجام می شود نیز متوقف می شود.

    مثال :

    #include <Wire.h> //include wire library
    
    void setup() //this will run only once { 
     Wire.begin(); // join i2c bus as master
    }
    
    short age = 0;
    
    void loop() { 
     Wire.beginTransmission(2); 
     // transmit to device #2
     Wire.write("age is = ");
     Wire.write(age); // sends one byte
     Wire.endTransmission(); // stop transmitting
     delay(1000); 
    }

    اسلیو گیرنده :

    از توابع زیر به این منظور استفاده می شود :

    • مستر شناخته می شود.
    • (begin (address : متغیر address آدرس ۷ بیتی اسلیو است.
    • (onReceive(received data handler  : از این تابع برای دریافت داده های ارسال شده توسط مستر استفاده می شود.
    • ()available : از این تابع برای دریافت تعداد بایت های آماده برای دریافت توسط تابع ()Wire.read استفاده می شود. از این تابع باید در هنگام استفاده از تابع ()Wire.onReceive در بخش handler استفاده شود.

    مثال :

    #include <Wire.h> //include wire library
    
    void setup() { //this will run only once
     Wire.begin(2); // join i2c bus with address #2
     Wire.onReceive(receiveEvent); // call receiveEvent when the master send any thing 
     Serial.begin(9600); // start serial for output to print what we receive 
    }
    
    void loop() { 
     delay(250); 
    }
    
    //-----this function will execute whenever data is received from master-----//
    
    void receiveEvent(int howMany) { 
     while (Wire.available()>1) // loop through all but the last {
     char c = Wire.read(); // receive byte as a character
     Serial.print(c); // print the character
     }
    }

    ب) مستر گیرنده / اسلیو فرستنده :

    در این بخش بررسی می کنیم که عملکرد مستر و اسلیو در این حالت چگونه خواهد بود.

    مستر گیرنده :

    در این حالت مستر برای دریافت داده های ارسال شده توسط اسلیو با آدرس مشخص برنامه ریزی می شود. همچنین در صورت نیاز پاسخ مورد نظر نیز به سمت اسلیو ارسال می شود.

    از تابع زیر به این منظور استفاده می شود :

    (Wire.requestFrom(address,number of bytes : از این تابع در مستر برای درخواست داده از اسلیو استفاده می شود. برای دریافت داده ها میتوانیم از توابع ()wire.available و ()wire.read نیز استفاده کنیم.

    مثال :

    #include <Wire.h> //include wire library void setup() { 
     Wire.begin(); // join i2c bus (address optional for master) 
     Serial.begin(9600); // start serial for output
    }
    
    void loop() { 
     Wire.requestFrom(2, 1); // request 1 bytes from slave device #2
     while (Wire.available()) // slave may send less than requested {
     char c = Wire.read(); // receive a byte as character
     Serial.print(c); // print the character
     } 
     delay(500); 
    }

    اسلیو فرستنده :

    در این شرایط از تابع زیر استفاده می کنیم :

    (Wire.onRequest(handler  : از این تابع زمانی استفاده می شود که مستر از اسلیو درخواست داده کرده باشد.

    مثال :

    #include <Wire.h>
    
    void setup() { 
     Wire.begin(2); // join i2c bus with address #2
     Wire.onRequest(requestEvent); // register event
    }
    
    Byte x = 0;
    
    void loop() { 
     delay(100); 
    }
    
    // function that executes whenever data is requested by master
    // this function is registered as an event, see setup()
    
    void requestEvent() { 
     Wire.write(x); // respond with message of 1 bytes as expected by master
     x++; 
    }
    
    

    به پایان بحث پروتکل I2C در آردوینو آمدیم . این بجث در ماه های قبلی هم بصورت مفصل برسی شده بود ولی بدلیل اهمیت موضوع دوباره برسی شد.امیدوارم برایتان مفید واقع شده باشد. لطفا نظرات خودتان را ما به اشتراک بگذارید.

    دیگر جلسات این آموزش



    الجی اخیرا LG V30 سال گذشته‌ی خود را با قابلیت‌های بیشتری در هوش مصنوعی دوربین تحت عنوان LG V30S ThinQ ارتقا داد. اکنون خبرهای جدید نشان می دهد که این گوشی با بروزرسانی سخت افزاری و با نام  LG V35 ThinQ عرضه خواهد شد.

    بنا بر گزارش Android Headlines، این گوشی دارای همان پنل ۶ اینچی OLED FullVision با رزولوشن QHD+ خواهد بود. اگرچه، رزولوشن لنز واید خود را از ۱۳ مگاپیکسل به ۱۶ مگاپیکسل، با نگه داشتن دیافراگم لنز f/1.9 در مقابل آن، افزایش می‌دهد. پشتیبانی از Google Lens و قابلیت های هوش مصنوعی برای تشخیص تصویر که در MWC 2018 معرفی شده بود نیز طبیعتا جزئی از آن خواهند بود.

    هیچ اطلاعاتی در مورد اینکه آیا میزان حافظه تغییر پیدا خواهد کرد وجود ندارد – بر اساس شایعات جاری، V30S دارای حافظه ۶ گیگابایتی و ۱۲۸ گیگابایت حافظه با نسخه‌ای است که دارای همان مقدار RAM و دو برابر حافظه‌ی ذخیره سازی است که به عنوان LG V30S + ThinQ موجود می‌باشد. ۳۲bit Quad DAC (مبدل صدای دیجیتال به آنالوگ ۴گانه ۳۲ بیتی) نیز همچنان باقی می‌ماند، اما تشخیص صدا از راه دور آن اکنون به ۱۷ فوت / ۵ متر افزایش پیدا می‌کند.

    LG اکنون V35 را در بعضی از بازارها عرضه کرده است، اما این فقط یک نام متفاوت برای LG V30 می‌باشد. عرضه‌ی V35 ThinQ دقیقا با همین نام مسلما باعث سردرگمی‌های بیشتر می‌شود.

    پروتکل رابطه وسایل جانبی در آردوینو (SPI) ،  یک رابط سریال است که از ۴ سیم برای ارتباط بین میکروکنترلرها و تراشه ها یا تجهیزات جانبی استفاده می کند. معمولا به جای ۴ سیم از ۳ سیم استفاده می شود. یک سیم برای دریافت داده، یک سیم برای ارسال داده، یک سیم برای همزمان سازی و یک سیم هم برای انتخاب تراشه برای شروع ارسال مورد استفاده قرار می گیرد. ارتباط SPI یک ارتباط تمام دو طرفه (full duplex) است به این معنا که به صورت همزمان هم میتوانیم داده ارسال کنیم و هم داده دریافت کنیم. حداکثر نرخ ارسال بیت یا باود ریت در این پروتکل از I2C بالاتر است.

    پایه های SPI

    در ارتباط SPI از ۴ سیم به شرح زیر استفاده می شود :

    • SCK : سیگنال کلاک که توسط مستر ایجاد می شود.
    • MOSI : سیگنال خروجی از مستر و ورودی به اسلیو که توسط مستر ارسال می شود.
    • MISO : سیگنال خروجی از اسلیو و ورودی به مستر که توسط مستر ارسال می شود.
    • SS : سیگنال انتخاب اسلیو می باشد.

    از توابع زیر برای ارتباط SPI استفاده می شود، قبل از آن نیز باید کتابخانه SPI.h به برنامه اضافه شود :

    • ()begin : انجام تنظیمات اولیه SPI ، تنظیم پایه های SCK ، MOSI و SS به حالت خروجی، صفر کردن پایه های SCK و MOSI ، یک کردن پایه SS
    • (setClockDivider(divider : از این تابع برای تنظیم کلاک ارتباط SPI نسبت به کلاک اصلی میکروکنترلر استفاده می شود. در بردهای مبتنی بر AVR عدد divider میتواند مقادیر ۲, ۴, ۸, ۱۶, ۳۲, ۶۴ و ۱۲۸ باشد. به صورت پیشفرض این عدد روی ثابت SPI_CLOCK_DIV4 تنظیم شده است که باعث می شود یک چهارم کلاک میکروکنترلر به ارتباط SPI اختصاص داده شود. (مثلا در بردهای با فرکانس میکروکنترلر ۲۰MHz فرکانس SPI برابر ۵MHz می شود.)
    • Divider : برای این متغیر میتوان از یکی از ثبات های زیر استفاده نمود :

    SPI_CLOCK_DIV2, SPI_CLOCK_DIV4, SPI_CLOCK_DIV8, SPI_CLOCK_DIV16, SPI_CLOCK_DIV32, SPI_CLOCK_DIV64, SPI_CLOCK_DIV128

    • (transfer(val : از این تابع برای ارسال و دریافت همزمان داده استفاده می شود. مقدار دریافت شده در متغیر receivedVal ذخیره سازی می شود.
    • ((beginTransaction(SPISettings(speedMaximum, dataOrder, dataMode : متغیر speedMaximum برابر کلاک است، dataOrder (دارای دو حالت MSBFIRST یا LSBFIRST  و dataMode (دارای چهار حالت SPI_MODE0, SPI_MODE1, SPI_MODE2, or SPI_MODE3)

    برای ارتباط SPI 4 حالت داریم که عبارت اند از :

    • Mode 0 : (حالت ۰) (به صورت پیشفرض)

    در این حالت کلاک به صورت عادی صفر است CPOL = 0 و از داده ها در لبه بالارونده سیگنال نمونه برداری می شود (لبه صعودی) (CPHA = 0) .

    در این حالت کلاک به صورت عادی صفر است  CPOL = 0 و از داده ها در لبه پایین رونده سیگنال نمونه برداری می شود (لبه نزولی) (CPHA = 1) .

    در این حالت کلاک به صورت عادی یک است  CPOL = 1 و از داده ها در لبه بالارونده سیگنال نمونه برداری می شود (لبه صعودی) (CPHA = 0) .

    در این حالت کلاک به صورت عادی یک است  CPOL = 1 و از داده ها در لبه پایین رونده سیگنال نمونه برداری می شود (لبه نزولی) (CPHA = 1) .

    • (attachInterrupt(handler  : از این تابع در اسلیو برای دریافت داده های ارسال شده از سمت مستر استفاده می شود.

    حال میخواهیم دو برد آردوینو UNO را از طریق ارتباط SPI به یکدیگر وصل کنیم، یکی را به عنوان مستر و دیگری را به عنوان اسلیو تعریف می کنیم.

    • (ss) : پایه ۱۰
    • (MOSI) : پایه ۱۱
    • (MISO) : پایه ۱۲
    • (SCK) : پایه ۱۳

    پایه زمین بین دو برد مشترک است. شکل زیر نحوه اتصال بین دو برد را نشان می دهد :

    پروتکل رابطه وسایل جانبی در آردوینو (SPI)

    مثال زیر کدهای نمونه برای مستر و اسلیو را نشان می دهد :

    SPI به عنوان مستر

    مثال :

    #include <SPI.h>
    
    void setup (void) {
     Serial.begin(115200); //set baud rate to 115200 for usart
     digitalWrite(SS, HIGH); // disable Slave Select
     SPI.begin ();
     SPI.setClockDivider(SPI_CLOCK_DIV8);//divide the clock by 8
    }
    
    void loop (void) {
     char c;
     digitalWrite(SS, LOW); // enable Slave Select
     // send test string
     for (const char * p = "Hello, world!r" ; c = *p; p++) {
     SPI.transfer (c);
     Serial.print(c);
     }
     digitalWrite(SS, HIGH); // disable Slave Select
     delay(2000);
    }

    SPI به عنوان اسلیو

    مثال :

    #include <SPI.h>
    char buff [50];
    volatile byte indx;
    volatile boolean process;
    
    void setup (void) {
     Serial.begin (115200);
     pinMode(MISO, OUTPUT); // have to send on master in so it set as output
     SPCR |= _BV(SPE); // turn on SPI in slave mode
     indx = 0; // buffer empty
     process = false;
     SPI.attachInterrupt(); // turn on interrupt
    }
    ISR (SPI_STC_vect) // SPI interrupt routine { 
     byte c = SPDR; // read byte from SPI Data Register
     if (indx < sizeof buff) {
     buff [indx++] = c; // save data in the next index in the array buff
     if (c == 'r') //check for the end of the word
     process = true;
     }
    }
    
    void loop (void) {
     if (process) {
     process = false; //reset the process
     Serial.println (buff); //print the array on serial monitor
     indx= 0; //reset button to zero
     }
    }
    
    

    خیلی ممنون از اینکه  آموزش پروتکل رابطه وسایل جانبی در آردوینو (SPI) را در میکرو دیزاینر الکترونیک دنبال کردید. برای مشاهده تمامی جلسات آموزش آردوینو اینجا کلیک کنید.

    دیگر جلسات این آموزش

© تمامی حقوق مطالب برای وبسایت آلفا باکس محفوظ است و هرگونه کپی برداری بدون ذکر منبع ممنوع و شرعا حرام می باشد.
قدرت گرفته از : بک لینکس